بر اساس گزارش جدید، میان حداقل دستمزد استان انتاریو و میزان درآمد ساعتی مورد نیاز برای داشتن یک زندگی راحت در منطقه تورنتوی بزرگ (GTA)، تقریباً ۱۰ دلار اختلاف وجود دارد.
از اول اکتبر، حداقل دستمزد استانی با افزایش ۴۰ سنتی به ۱۷.۶۰ دلار در ساعت رسید؛ رقمی که دومین بالاترین نرخ حداقل دستمزد در کانادا محسوب میشود. بریتیش کلمبیا با نرخ ۱۷.۸۵ دلار ساعتی در صدر قرار دارد.
با این حال، این افزایش همچنان فاصله زیادی با رقمی دارد که شبکه دستمزد معیشتی انتاریو (OLWN) بهعنوان درآمد لازم برای یک زندگی قابلقبول برای کارگران تماموقت در GTA معرفی کرده است. طبق این گزارش، دستمزد معیشتی در این منطقه باید ۲۷.۲۰ دلار در ساعت باشد؛ یعنی ۹.۶۰ دلار بیشتر از حداقل دستمزد فعلی.
برای محاسبه دستمزد معیشتی، OLWN هزینههای زندگی را در ۱۰ منطقه استان بررسی میکند و سه نوع خانوار را در نظر میگیرد: یک بزرگسال تنها، یک والد تنها، و دو بزرگسال که از دو کودک خردسال حمایت میکنند. این محاسبات شامل هزینههای خوراک، مسکن، مراقبت از کودک، حملونقل، تفریح، و همچنین مالیاتها و مزایای دولتی است، اما پسانداز در محاسبه لحاظ نمیشود.
«اگر شما با حداقل دستمزد کار کنید، هر هفته ۳۳۶ دلار کسری خواهید داشت.» این را کریگ پیکثورن، مدیر بخش ارتباطات OLWN، در گفتوگو با سیتیوی نیوز تورنتو گفته است.
او افزود: «به دلیل این اختلاف میان دستمزد معیشتی و حداقل دستمزد، شکاف هر سال بیشتر میشود و محاسبات ما نشان میدهد که این دو رقم سالبهسال از هم فاصله بیشتری میگیرند.»
در سال گذشته، میزان دستمزد معیشتی در GTA برابر ۲۶ دلار در ساعت بود که نشاندهنده افزایش ۴.۶ درصدی در سال ۲۰۲۵ است.
پیکثورن میگوید این افزایش نسبت به سالهای قبل کمتر است، و حتی نسبت به برخی مناطق دیگر انتاریو نیز رشد کمتری دارد. بیشترین افزایش مربوط به منطقه جنوب غربی انتاریو (از سارنا تا ویندزور) بوده که ۸.۳ درصد افزایش یافته و از ۱۹.۸۵ دلار به ۲۱.۵۰ دلار رسیده است.
به گفته او، هزینه مسکن (اجاره) مهمترین عامل افزایش دستمزد معیشتی است.
«در سالهای گذشته افزایش قیمت مواد غذایی یکی از عوامل اصلی بود، اما امسال نقش آن کمتر شده است. بین ۳۰ تا ۴۰ درصد میزان دستمزد معیشتی مربوط به هزینه اجاره است، و وقتی اجاره افزایش پیدا میکند، تأثیر بسیار زیادی میگذارد.»
وبسایت املاک Zoocasa اخیراً محاسبه کرده که حداقل درآمد لازم برای اجاره یک واحد یکخوابه — بهطوری که تنها ۳۲ درصد از درآمد سالانه صرف اجاره شود — چقدر است.
طبق این محاسبات، یک فرد مجرد برای اجاره این واحد در تورنتو باید سالانه ۸۶٬۰۶۲ دلار یا ۴۴.۱۳ دلار در ساعت درآمد داشته باشد. این رقم ۱۵۱ درصد بیشتر از حداقل دستمزد انتاریو و حدود ۶۲ درصد بیشتر از دستمزد معیشتی در GTA است.
این هزینههای سنگین اجاره باعث خروج گسترده مردم از GTA شده و همین موضوع هزینهها را در مناطق اطراف نیز افزایش داده است.
پیکثورن به منطقهای اشاره میکند که آن را «بروس–گری–هیورن–پرت–سیمکو» مینامند، منطقهای که از استراتفورد تا بری امتداد دارد. به گفته او، افزایش مهاجرت به این مناطق باعث شده دستمزد معیشتی در آنجا ۶.۷ درصد افزایش یافته و به ۲۴.۶۰ دلار در ساعت برسد.
میزان دستمزد معیشتی در مناطق مختلف انتاریو برای سال ۲۰۲۵:
- منطقه بزرگ تورنتو: ۲۷.۲۰ دلار
- بروس–گری–هیورن–پرت–سیمکو: ۲۴.۶۰ دلار
- اتاوا: ۲۳.۴۰ دلار
- دافرین–گلف–ولینگتون–واترلو: ۲۳.۰۰ دلار
- همیلتون: ۲۲.۶۰ دلار
- شرق انتاریو: ۲۲.۲۰ دلار
- جنوب غربی: ۲۱.۵۰ دلار
- برانت–هالدیمنـد–نورفولک–نیاگارا: ۲۱.۴۰ دلار
- شمال انتاریو: ۲۱.۱۰ دلار
- لندن–الگین–آکسفورد: ۲۱.۰۵ دلار
در پژوهشی که بهتازگی توسط OLWN و مرکز کانادایی جایگزینهای سیاستگذاری انجام شد و دادههای جولای ۲۰۲۴ تا ژوئن ۲۰۲۵ را بررسی کرد، مشخص شد ۱۷.۳ درصد از کارگران تورنتو کمتر از دستمزد معیشتی درآمد دارند. این رقم برای کارگران غیرسفیدپوست ۲۰.۱ درصد و برای کارگران غیررنگینپوست ۱۲.۱ درصد است.
در سطح استان، اختلاف درآمد میان کارگران سفیدپوست و غیرسفیدپوست بین ۷ تا ۱۰ درصد است. منطقه «سودبوری بزرگ» بیشترین فاصله را نشان میدهد: ۳۶ درصد از کارگران غیرسفیدپوست کمتر از دستمزد معیشتی درآمد دارند، در حالی که این رقم برای کارگران سفیدپوست ۱۶.۵ درصد است.
در تورنتو، زنان بیشتر از مردان دستمزدی کمتر از دستمزد معیشتی دریافت میکنند: ۲۰.۴ درصد در برابر ۱۴.۴ درصد.
در تقاطع جنسیت و نژاد، زنان غیرسفیدپوست در تورنتو بیشترین احتمال را دارند که دستمزدی کمتر از دستمزد معیشتی دریافت کنند: ۲۳.۴ درصد
