برای خریداران خانهای که با بدهی دست و پنجه نرم میکنند، دریافت وام مسکن میتواند به اندازه متقاعد کردن یک نگهبان پس از چهار نوشیدنی تکیلا دشوار باشد. بانکها و مؤسسات مالی معمولاً خواستار آن هستند که نسبت بدهی به درآمد متقاضیان در محدودهای مشخص باقی بماند و پرداختهای ماهانه مانند بدهی کارت اعتباری، قسط خودرو و وامهای دیگر میتواند این نسبت را فراتر از حد مجاز ببرد.
آنچه بانکها میخواهند
بهطور کلی، بانکهای اصلی در کانادا نسبت Gross Debt Service (GDS) را ۳۹ درصد یا کمتر و نسبت Total Debt Service (TDS) را ۴۴ درصد یا کمتر در نظر میگیرند. GDS شامل پرداخت وام مسکن، مالیات بر ملک، هزینه گرمایش و نیمی از هزینههای آپارتمان مشترک است، در حالی که TDS تمام بدهیهای دیگر را نیز شامل میشود.
راهکارهای کاهش نسبت بدهی به درآمد
- متقاضیان میتوانند از راهکارهایی قانونی برای بهبود شانس دریافت وام استفاده کنند:
- حذف قسط خودرو و استفاده از خدمات کرایه یا اشتراک خودرو.
- کمک موقت والدین برای کاهش بدهی کارت اعتباری.
- تجمیع بدهیها با وامهای اقساطی از طریق پلتفرمهایی مانند goPeer.ca و Fig.ca.
- خودداری از خرید آپارتمان با هزینههای بالای شارژ ماهانه.
- دریافت کمک مالی خانواده برای کاهش مبلغ وام مسکن.
- حذف بدهیهای مشترک یا پرداخت بدهیهایی که به زودی سررسید میشوند.
- استفاده از ضامن معتبر یا درآمد اضافی از واحد اجارهای برای تقویت توانایی پرداخت.
- انتخاب بانکها و مؤسسات مالی با انعطاف بیشتر در محاسبه درآمد یا نسبت بدهی.
کارشناسان هشدار میدهند که کاهش مصنوعی نسبت بدهی برای دریافت وام، تفاوتی با بردن پرواز بدون توانایی پرداخت ندارد و در صورت بروز مشکلات مالی، میتواند پیامدهای جدی داشته باشد.
این راهکارها میتوانند شانس متقاضیان را برای دریافت وام مسکن بهبود بخشند، اما همچنان رعایت توانایی واقعی پرداخت، کلید اصلی موفقیت است.
