قیمت جهانی طلا برای نخستین بار از مرز ۴ هزار دلار آمریکا به ازای هر اونس عبور کرده است، اما در حالی که بسیاری از کشورها همچنان بخش قابلتوجهی از ذخایر ارزی خود را به طلا اختصاص میدهند، بانک مرکزی کانادا از این قاعده مستثناست؛ این کشور از سال ۲۰۱۶ دیگر هیچ ذخیره طلایی در اختیار ندارد.
بر اساس گزارشهای تاریخی، بانک مرکزی کانادا در اوج خود بیش از ۱٬۰۲۳ تن طلا در خزانه داشت. با قیمتهای کنونی، ارزش این میزان طلا بیش از ۱۳۲.۴ میلیارد دلار آمریکا برآورد میشود؛ رقمی که حتی از کل ذخایر ارزی خارجی کانادا در ماه اکتبر (حدود ۱۲۶.۵ میلیارد دلار) فراتر میرود.
با این حال، فروش طلا تصمیمی ناگهانی نبود. از سال ۱۹۸۰، بانک مرکزی کانادا سیاست رسمی فروش تدریجی ذخایر طلای خود را آغاز کرد؛ روندی که در طول دههها ادامه یافت و در نهایت در سال ۲۰۱۶ با فروش آخرین سکهها به پایان رسید.
جفری کریستین، مدیرعامل شرکت تحقیقاتی CPM Group، در گفتوگویی توضیح داد:
«آن زمان این تصمیم کاملاً منطقی بود و احتمالاً در بلندمدت هم تصمیم درستی به شمار میآید. نگهداری طلا هزینهبر است؛ نه بهره میدهد و نه نقدشوندگی داراییهای مالی را دارد.»
او افزود که پس از کنار گذاشتن استاندارد طلا توسط ایالات متحده در سال ۱۹۷۱، فروش ذخایر طلا به نوعی «رویه مرسوم» در میان بانکهای مرکزی تبدیل شد.
در همین راستا، تیموتی لین، معاون وقت بانک کانادا، در یک سخنرانی در سال ۲۰۱۹ گفت:
«اوراق خزانهداری آمریکا و ارزهای خارجی دیگر نقدشوندگی بیشتری دارند و بهره میپردازند. هرچند این داراییها مانند شمش طلا ملموس نیستند، اما بهتر با اهداف ما برای نگهداری ذخایر ارزی همخوانی دارند.»
بانکهای مرکزی معمولاً ذخایر ارزی را به عنوان نوعی بیمه مالی در برابر بحرانهای اقتصادی، حفظ ثبات ارزی و تسهیل پرداختهای بینالمللی نگهداری میکنند. کانادا اما از این ذخایر عمدتاً برای «رویدادهای شدید و غیرمنتظره» استفاده میکند.
در سال ۲۰۱۹، ذخایر ارزی کانادا حدود ۸۵ میلیارد دلار آمریکا (۵ درصد تولید ناخالص داخلی) بود؛ در حالی که میانگین کشورهای پیشرفته مشابه حدود ۱۳ درصد تولید ناخالص داخلی است. به گفته لین، این سطح ذخایر برای کانادا کافی است، زیرا بانک مرکزی دیگر از آن برای تثبیت نرخ دلار کانادا استفاده نمیکند.
گزارشها نشان میدهد که کانادا در سال ۱۹۶۵ به اوج ذخایر طلای خود (۱٬۰۲۳ تن) رسیده بود و تا سال ۱۹۸۰ این رقم به حدود ۵۰۰ تا ۷۰۰ تن کاهش یافت؛ مقداری که در قیمتهای امروز بین ۶۴ تا ۸۹.۶ میلیارد دلار آمریکا ارزش داشت.
هرچند بسیاری از کشورها بخشی از ذخایر خود را هنوز بهصورت طلا نگهداری میکنند — حتی به دلایل نمادین — اما کانادا رویکرد متفاوتی در پیش گرفته است. کشورهایی نظیر بنگلادش، کرواسی، ایسلند، ایرلند و پاکستان نیز ذخایر طلای اندک یا صفر دارند.
بنوآ سابورن، سخنگوی وزارت دارایی کانادا، در توضیح سیاست کنونی گفت:
«طلا همچنان یک دارایی قابل قبول برای ذخایر ارزی کاناداست، اما در حال حاضر گزینههای بهتر و کارآمدتری وجود دارد. داراییهای ارزی با کیفیت بالا که بهره میدهند، بهتر میتوانند اهداف ذخایر ارزی را محقق کنند.»
