پس از نزدیک به پنج دهه، محققان توانستند هویت گونه فسیلی کشف شده نزدیک ایستگاه ایزلینگتون Islington متروی تورنتو را مشخص کنند؛ فسیلی که به «گوزن متروی تورنتو» مشهور شده است.
در سال ۱۹۷۶، یک کارگر ساختمانی این فسیل را کشف و به موزه سلطنتی انتاریو معرفی کرد و بدین ترتیب معمایی آغاز شد که چندین دهه طول کشید تا حل شود.
این نمونه شامل جمجمهای ناقص با شاخهای نیمهکامل است و قدمتی حدود ۱۱,۳۰۰ سال دارد، یعنی درست پس از پایان عصر یخبندان (Pleistocene). تاکنون هیچ نمونه مشابهی یافت نشده است.
برتون لیم، دستیار متصدی بخش پستانداران موزه ROM به سی تی وی تورنتو گفت: «این نمونه به قدری با سایر گونههای شناختهشده متفاوت بود که بهعنوان گونهای جدید و حتی در یک جنس جدید توصیف شد»،
ویژگیهای منحصر به فرد Torontoceros hypogaeus
گوزن متروی تورنتو یا Torontoceros hypogaeus دارای شاخهایی ضخیم، سنگین، تقریباً افقی و نامتقارن بود که در هیچ یک از گونههای مدرن دیده نمیشود. به همین دلیل، محققان ابتدا تصور میکردند که این گونه به karibu نزدیکتر است.
«در مورد کاریبو تنها نوع گوزن است که بخشی از شاخها از روی بینی عبور میکند. سایر گوزنها شاخهایشان بالای سرشان گسترده میشود»، لیم توضیح داد.
تحقیقات ژنتیکی و یافتههای جدید
آرون شافر، استاد دانشگاه ترنت، و دانشجوی تحصیلات تکمیلی، کامیلا کسِلِر، با همکاری ROM مطالعهای را برای بررسی تنوع ژنتیکی خانواده گوزنها آغاز کردند که شامل الک، کاریبو، گوزن شمالی و سفیددم و گوزن مولی است.
با استفاده از DNA باستانی، تیم تحقیقاتی توانست نمونهای از استخوان پشت شاخ گوزن متروی تورنتو را آزمایش کند. نتایج نشان داد که این فسیل یک نر است و برخلاف نظریههای پیشین، به گونه سفیددم و مولی نزدیکتر است تا به کاریبو.
شافر گفت: «این فسیل بیش از ۱۱ هزار سال قدمت دارد و احتمالاً درست در پایان عصر یخبندان منقرض شده است. این گونه با ماموتها و ماستودونها در حوالی دریاچههای بزرگ زندگی میکرد».
آینده نمایش فسیل
فسیل گوزن متروی تورنتو از ۶ دسامبر در گالری فسیل پستانداران موزه سلطنتی انتاریو به نمایش بازخواهد گشت و علاقهمندان میتوانند آن را از نزدیک مشاهده کنند.
شافر افزود: «با ابزارهای مدرن DNA باستانی، احتمالاً نمونههای دیگری از Torontoceros یا گونههای منقرض شده بزرگ دیگر در موزهها وجود دارد که هنوز کشف نشدهاند».
