جوانان در بنبست بازار کار؛ کمیاب شدن مشاغل جنرال

کیسی مکلافلین تا چندی پیش مدیر اجرایی موزه حملونقل یوکان در وایتهورس بود، اما اوایل ماه جاری صحنهای کاملاً متفاوت را تجربه کرد؛ ایستادن در صفی طولانی به همراه صدها نفر دیگر در نمایشگاه کاریابی اتاوا برای به دست آوردن شغلی ساده در فروشگاه تازهتأسیس «فود بیزیکس». او میگوید: «من حاضرم از جایگاه مدیریتی به چیدن سبزیجات برسم، چون باید هزینههای زندگی را پرداخت. این روزها پیدا کردن کار در اتاوا واقعاً دشوار است.»
نمونه مشابه دیگر «نفیسه اجیه» است که با وجود داشتن مدرک کارشناسی ارشد و سابقه فعالیت به عنوان تحلیلگر کسبوکار در نیجریه و انگلستان، در همین نمایشگاه شرکت کرد. او که حدود یک سال پیش وارد کانادا شده، میگوید: «وقتی تجربه کاری کانادایی نداشته باشی، پیدا کردن شغل بسیار سخت میشود. مجبور هستی از هر جایی که امکانش باشد شروع کنی.»
بر اساس گزارش استاتیستیک کانادا، نرخ بیکاری در ماه اوت به ۷.۱ درصد رسید؛ رقمی که از ماه مه ۲۰۱۶ تاکنون بیسابقه بوده است، البته به جز سالهای دوران پاندمی کرونا. این افزایش بیکاری، زنگ خطری جدی برای اقتصاد کشور به شمار میرود..
ویت وو، مدیر پژوهش اقتصادی در اندیشکده «دایس» در دانشگاه متروپولیتن تورنتو، درباره شرایط بازار کار توضیح داد که افزایش بیکاری لزوماً به معنای موج اخراجها نیست، بلکه شرکتها به دلیل نااطمینانیهای تجاری و ضعف عمومی اقتصاد از ایجاد موقعیتهای شغلی جدید خودداری میکنند. او افزود: «بسیاری از کارفرمایان نه کارگرانشان را اخراج میکنند و نه نیروهای جدید استخدام. همین امر سبب شده فرصتهای کاری تازه بسیار اندک باشد.»

این شرایط بیشترین آسیب را به جوانان وارد کرده است. آمار نشان میدهد بیکاری دانشجویی به بالاترین سطح از سال ۲۰۰۹ رسیده است. جوانانی مانند «حسن الحمید»، ۱۷ ساله، که در صف نمایشگاه کاریابی بارهاون حضور داشت، میگویند: «کانادا هیچ کمکی به ما نمیکند. فقط نگاه کنید، صفی به این بلندی! همین باعث نگرانیام شده است.» «رایان اسماعیل» ۲۰ ساله هم با او همنظر است و میگوید رقابت شدید موجب اضطراب فراوان میان جوانان شده است.
وو تأکید میکند که توقف سرمایهگذاری و گسترش فعالیتها، نخستین تأثیر خود را بر فرصتهای شغلی سطح ابتدایی میگذارد و این مسئله جوانان را بیشتر از سایر گروهها متضرر میسازد. او یادآور شد که بیکاری طولانیمدت در دوران رکود میتواند به پدیدهای به نام «زخم دستمزدی» منجر شود؛ یعنی کاهش پایدار توان درآمدی جوانان در سالهای آینده.
در همین حال، فروشگاه فود بیزیکس اعلام کرد تنها ۱۲۵ موقعیت شغلی برای شعبه جدیدش در بارهاون وجود داشت، در حالی که صدها درخواست دریافت کرده است. مکلافلین از جمله متقاضیانی بود که پذیرفته نشد. او با ناامیدی گفت: «به من تلفن زدند و گفتند شما همان چیزی نیستید که ما میخواهیم. گفتم حتی حاضرم فقط زبالهها را بیرون ببرم، اما نیاز به کار دارم.»
مکلافلین که پنج ماه است در جستوجوی شغل است و از دو فرزند دوقلو نگهداری میکند، اکنون به مهاجرت به غرب کانادا برای یافتن فرصت کاری فکر میکند. او میگوید: «باید غرورت را کنار بگذاری. تمام تجربهها و تواناییهایت را هم مجبور میشوی به حاشیه برانی.»
به گفته وو، انتظار میرود در گزارشهای بعدی بازار کار نیز روند فعلی ادامه یابد؛ یعنی فعالیت اقتصادی ضعیف، نرخ بیکاری نسبتاً بالا، استخدام کمتر از انتظار و در عین حال ثبات نسبی در میزان اخراجها. او افزود: «این شرایط گرچه نگرانکننده است، اما هنوز جای وحشت نیست. اقتصاد در دورههای ضعیف همواره چنین رفتاری داشته است.»



