با وجود اینکه میانگین قیمت فروش خانه در منطقه تورنتوی بزرگ بیش از ۱.۱ میلیون دلار است، اخیراً شاهد افزایش آگهیِ املاک با قیمت نمادین ۱ دلار هستیم؛ اقدامی که بیش از آنکه نشانه کاهش قیمت واقعی بازار باشد، تاکتیکی تبلیغاتی از سوی مشاوران املاک برای جلب توجه و تحریک رقابت میان خریداران تلقی میشود.
نمونههای اخیر این روند شامل دو خانه مجاور در منطقه East Danforth، یک قطعه زمین در محله Englemount-Lawrence با مجوز ساخت خانه مستقل، و زمینی خالی در محله Cabbagetown با مجوز ساخت چهار طبقه است. این املاک در فهرستهای فروش، بهعنوان فرصتهای «منحصر بهفرد» برای توسعهدهندگان و سرمایهگذاران معرفی شدهاند.
برندن پاول، مشاور ارشد املاک در تورنتو، در گفتگو با نشنال پست تأکید کرده که استفاده از قیمت ۱ دلاری معمولاً زمانی رخ میدهد که فروشنده و مشاور، دیگر راهی برای جلب توجه به ملک نداشتهاند یا قیمتگذاری دقیق برای ملک دشوار بوده است. او افزود در مواردی که ارزش ملک وابسته به برنامههای آتی خریدار است—مانند زمینهای خالی یا املاک ترکیبی—قیمتگذاری نمادین میتواند راهی برای جذب پیشنهادات مختلف باشد.
در مقابل، دیوید فلمینگ، بنیانگذار گروه Bosley، این تاکتیک را «نشانهای از ناامیدی» دانسته و در وبلاگ خود نوشته است که تجربه نشان داده تنها حدود ۱ درصد از املاک فهرستشده با قیمت ۱ دلار، واقعاً به فروش میرسند. به باور او، این روش در اغلب موارد از عدم تمایل فروشنده به پذیرش ارزش واقعی ملک ناشی میشود.
این پدیده محدود به کانادا نیست. در اروپا نیز نمونههایی از فروش املاک با قیمتهای نمادین وجود دارد. در ایتالیا، دهها شهرداری خانههای متروکه را با قیمت ۱ یورو فهرست کردهاند تا با جذب جمعیت جدید، به احیای روستاهای خالی از سکنه کمک کنند. البته این معاملات معمولاً مشروط به بازسازی ملک در زمان مشخص و پرداخت تضمین مالی هستند.
کارشناسان بازار املاک معتقدند فهرستگذاری با قیمتهای بسیار پایین، گرچه میتواند به جذب نگاه اولیه کمک کند، اما اگر با استراتژی شفاف و انتظارات واقعی همراه نباشد، اغلب به سردرگمی خریداران و بیاعتمادی در بازار منجر خواهد شد.
