بر اساس نتایج یک نظرسنجی تازه، برای بسیاری از شهروندان کانادایی داشتن درآمد سالانه ۱۰۰ هزار دلار بهمنزله سطحی از آسایش و امنیت مالی است. با این حال، میزان درآمد موردنیاز برای «احساس راحتی» بسته به سن، تعداد اعضای خانوار، مالکیت یا اجاره مسکن و محل زندگی متفاوت است.
این پژوهش که در ژوئن توسط مجله MoneySense و مؤسسه Leger Marketing انجام شد، بیش از ۹ هزار کانادایی در ۷۹ شهر کشور را دربر گرفت. در این نظرسنجی، پنج گزینه درآمدی بین ۷۴ هزار و ۲۰۰ تا ۲۵۰ هزار دلار مطرح شد. بیشترین انتخاب با ۳۷ درصد مربوط به ۱۰۰ هزار دلار بود. پس از آن، ۲۵/۸ درصد ۱۵۰ هزار دلار، ۲۳/۸ درصد ۷۴ هزار و ۲۰۰ دلار، ۸/۵ درصد ۲۰۰ هزار دلار و ۴/۹ درصد ۲۵۰ هزار دلار را انتخاب کردند.
طبق دادههای «آمار کانادا»، میانگین درآمد قابل تصرف خانوارهای کانادایی در سال ۲۰۲۴ برابر با ۱۰۰ هزار و ۷۰۲ دلار بود. همچنین، ۱۰ درصد بالای درآمدی کشور دستکم ۱۲۵ هزار و ۹۴۵ دلار در سال درآمد دارند. قرار گرفتن در ۲۵ درصد بالایی نیازمند درآمد ۸۱ هزار و ۱۸۴ دلار است و کاناداییهایی با درآمد سالانه بین ۵۷ هزار و ۳۷۵ تا ۱۱۴ هزار و ۷۵۰ دلار در رده «طبقه متوسط» قرار میگیرند.
مسئله تورم و هزینههای زندگی نقش مهمی در این احساس آسایش دارد. برای نمونه، ۱۰۰ دلار در سال ۲۰۲۰ معادل ۱۱۸ دلار و ۱۴ سنت در سال ۲۰۲۴ قدرت خرید دارد. در نتیجه، اگر دستمزدها همگام با تورم رشد نکرده باشند، خانوارها با فشار بیشتری روبهرو میشوند. بانکهای بزرگ کانادا معیار «قدرت خرید» را بر اساس این اصل محاسبه میکنند که هزینه مسکن نباید بیش از ۳۰ درصد از کل درآمد ناخالص خانوار باشد. با این حال، هزینههای دیگری همچون حملونقل، خوراک، انرژی، پوشاک و تفریح نیز در سنجش توان مالی در نظر گرفته میشوند.
بر اساس بررسی CareerBeacon، درآمد موردنیاز برای یک زندگی راحت در شهرهای مختلف کانادا (با جمعیت بیش از ۵۰ هزار نفر) از ۵۸ هزار دلار تا بیش از ۱۰۶ هزار دلار متغیر است. پرهزینهترین شهرها عمدتاً در نزدیکی مراکز بزرگ کاری مانند تورنتو و ونکوور قرار دارند، در حالیکه شهرهای کوچکتر با تقاضای کمتر برای مسکن، زندگی مقرونبهصرفهتری ارائه میدهند.
شهرهایی که بیشترین درآمد سالانه را برای آسایش مالی نیاز دارند عبارتاند از:
ریچموند هیل، انتاریو: ۱۰۶ هزار و ۵۳۶ دلار
میلتون، انتاریو: ۱۰۶ هزار و ۳۹۲ دلار
ویتبی، انتاریو: ۱۰۵ هزار و ۶۲۴ دلار
کوکیتلام، بریتیش کلمبیا: ۱۰۴ هزار و ۹۲۸ دلار
نورث ونکوور، بریتیش کلمبیا: ۱۰۳ هزار و ۵۱۲ دلار
در مقابل، کمهزینهترین شهرها برای داشتن زندگی راحت به شرح زیر هستند:
تروآ ریویر، کبک: ۵۷ هزار و ۹۳۶ دلار
شربروک، کبک: ۶۴ هزار و ۹۲۰ دلار
مدیسین هت، آلبرتا: ۷۰ هزار و ۴۱۶ دلار
فردریکتون، نیوبرانزویک: ۷۱ هزار و ۷۸۴ دلار
سو سنت ماری، انتاریو: ۷۲ هزار و ۷۴۴ دلار
بر اساس شاخص قیمت مصرفکننده (CPI)، کانادا سالها نرخ تورم حدود ۲ درصد را تجربه میکرد تا اینکه با همهگیری کرونا در سال ۲۰۲۲ این رقم به بیش از ۸ درصد رسید؛ بالاترین میزان از دهه ۱۹۸۰. بانک مرکزی کانادا با اجرای ۱۰ نوبت افزایش نرخ بهره در کمتر از دو سال توانست تورم را مهار کند.
یِو ژیرو، مسئول بودجه پارلمان، در سال ۲۰۲۴ اعلام کرد: «از سال ۲۰۱۹ تاکنون بهای سبد کالاها و خدمات ۱۵ درصد رشد داشته، اما درآمد قابل تصرف خانوارها ۲۱ درصد افزایش یافته است که به دلیل حمایتهای دولتی، رشد دستمزدها و سود سرمایهگذاریها بوده و قدرت خرید بیشتر خانوادههای کانادایی را بهبود بخشیده است.» او در عین حال اذعان کرد که از سال ۲۰۲۲ به بعد، تورم و سیاستهای پولی سختگیرانه موجب کاهش قدرت خرید خانوارهای کمدرآمد شده است.
