حتی برای کسانی که مجبور به پرداخت وام مسکن برای مالکیت خانه در منطقه تورنتو نیستند، زندگی روزمره و حفظ سقفی بالای سر، نیازمند درآمدی بسیار بالاتر از حداقل دستمزد رسمی است. گزارشهای متعددی در سال ۲۰۲۵ نشان میدهند که شکاف قابل توجهی بین دستمزد حداقل تعیینشده توسط دولت و دستمزد واقعی مورد نیاز برای زندگی راحت وجود دارد؛ دستمزدی که کارشناسان معتقدند برای پوشش اجاره و سایر هزینههای ضروری زندگی ضروری است.
یک مطالعه تازه نیز وضعیت دستمزد واقعی در مناطق مختلف کشور را بررسی کرده است. بر اساس مدل معمول محاسبه دستمزد واقعی، ساکنان باید حداکثر ۳۰ درصد از درآمد خود را به هزینههای مسکن اختصاص دهند. با توجه به آخرین قیمتهای اجاره که توسط شرکت کانادایی Zoocasa جمعآوری شده، فردی در تورنتو برای پوشش هزینههای اجاره و سایر مخارج زندگی نیازمند درآمدی بیش از دو برابر حداقل دستمزد جدید انتاریو (۱۷.۶۰ دلار در ساعت) است، حتی با وجود کاهش نسبی نرخهای اجاره و افزایش مشوقها از سوی برخی مالکان در ماههای اخیر.
بر اساس گزارش Zoocasa، در اکتبر ۲۰۲۵، پنج استان از جمله انتاریو حداقل دستمزد خود را برای همگام شدن با افزایش هزینههای زندگی بالا بردند، اما اجاره همچنان سریعتر از درآمدها افزایش مییابد. متوسط اجاره یک آپارتمان یکخوابه در تورنتو ۲,۲۹۵ دلار در ماه است و یک فرد تنها برای اجتناب از فشار مالی نیازمند ۴۴.۱۳ دلار در ساعت یا ۸۶,۰۶۲ دلار سالانه است.
در مناطق حومه تورنتو نیز دستمزد واقعی بالاست؛ اوکویل (۴۲.۸۱ دلار در ساعت / ۸۳,۴۷۵ دلار سالانه)، میسیساگا (۴۱.۱۲ دلار در ساعت / ۸۰,۱۷۵ دلار سالانه) و حتی سادبری (۴۰.۹۴ دلار در ساعت / ۷۹,۸۳۸ دلار سالانه) بهطور قابل توجهی بیش از دو برابر حداقل دستمزد است. اوضاع در ونکوور و نورث ونکوور وخیمتر است، جایی که درآمد ساعتی مورد نیاز برای زندگی راحت بین ۴۸.۱۰ تا ۴۹.۴۲ دلار (حدود ۹۳,۷۸۸ تا ۹۶,۳۷۵ دلار سالانه) برآورد میشود.
برای کسانی که قصد خرید خانه دارند، تحلیلهای اخیر نشان میدهد که درآمد سالانهای در حدود ۲۰۰,۰۰۰ دلار برای پوشش هزینههای معمول وام مسکن ضروری است، حتی با کاهش قیمتها در بازار مسکن. با این حال، کاهش قیمت مسکن راهحل سادهای نیست؛ بسیاری از مالکان کوچک یا ضرر میکنند و یا سود ناچیزی دارند و حذف آنها منجر به تسلط بیشتر شرکتهای بزرگ بر بازار مسکن خواهد شد، وضعیتی که مطلوب هیچکس نیست.
در مجموع، هزینههای اجاره و مسکن در تورنتو و دیگر مناطق پرهزینه کانادا همچنان از دسترس بسیاری از افراد دور است و حداقل دستمزد فعلی پاسخگوی نیازهای واقعی زندگی نیست. این شکاف به نگرانی جدی در مورد توانایی خانوارها برای مدیریت مخارج روزمره و امنیت مالی منجر شده است.
