یافتههای جدید اداره آمار کانادا نشان میدهد ارتقا به خانهای بزرگتر یا باکیفیتتر، اصلیترین دلیل جابهجایی خانوارهای کانادایی در سالهای اخیر بوده است.
بر اساس دادههای «پیمایش مسکن کانادا ۲۰۲۲»، حدود یکسوم خانوارها (۳۳ درصد) طی پنج سال گذشته محل سکونت خود را تغییر دادهاند. از میان این افراد، نزدیک به یکچهارم (۲۵.۳ درصد) اعلام کردهاند انگیزه اصلی آنها دستیابی به واحدی بزرگتر یا با کیفیت بهتر بوده است.
دیگر دلایل پرتکرار شامل خانهدار شدن (۱۹.۲ درصد)، نقل مکان به محلهای مطلوبتر (۱۳.۵ درصد) و تغییر در اندازه خانوار مانند رشد خانواده یا جدایی (۱۳.۵ درصد) بوده است.
این انگیزههای اصلی در سراسر مناطق کشور تقریباً الگوی مشابهی داشته و در آتلانتیک کانادا، کبک، انتاریو، استانهای پریری و بریتیش کلمبیا، «ارتقای مسکن» و «خانهدار شدن» بهترتیب در رتبههای نخست و دوم قرار داشتهاند.
فرصتهای شغلی
اگرچه اغلب جابهجاییها در فاصلهای نزدیک به محل سکونت قبلی انجام شده، سهم کوچکی نیز شامل مهاجرت بیناستانی بوده است. این پیمایش نشان میدهد ۹۴.۴ درصد از افرادی که نقل مکان کردهاند در همان استان ـ و اغلب در همان شهرداری ـ باقی ماندهاند، در حالی که تنها ۵.۶ درصد به استان دیگری رفتهاند.
طبق این دادهها، انگیزههای افرادی که بین استانها جابهجا شدهاند متفاوت بوده است. اشتغال مهمترین عامل در این گروه بوده و ۴۲.۵ درصد آن را دلیل اصلی اعلام کردهاند. پس از آن، نزدیکتر شدن به خانواده با ۲۷.۶ درصد در رتبه دوم قرار دارد.
تنها ۴.۵ درصد از افرادی که به استان دیگری نقل مکان کردهاند، «ارتقای مسکن» را از دلایل خود عنوان کردهاند؛ رقمی که بهمراتب کمتر از جابهجاییهای دروناستانی است.
نقش مراحل زندگی
دلایل جابهجایی همچنین بر اساس گروههای سنی و مراحل مختلف زندگی متفاوت بوده است.
در میان افرادی که در داخل استان خود نقل مکان کردهاند، «ارتقای مسکن» مهمترین دلیل برای نسلهای جوان و میانسال بوده است؛ بهگونهای که ۱۹.۳ درصد از نسل زد (متولدان ۱۹۹۷ تا ۲۰۱۲)، ۳۲.۲ درصد از هزارهها (متولدان ۱۹۸۱ تا ۱۹۹۶) و ۳۰ درصد از نسل ایکس (متولدان ۱۹۶۶ تا ۱۹۸۰) این عامل را ذکر کردهاند.
خانوارهای جوانتر نیز با احتمال بیشتری برای تشکیل خانوار مستقل (۱۸.۵ درصد) نقل مکان کردهاند، در حالی که ۳۰.۴ درصد از هزارهها «خانهدار شدن» را دلیل جابهجایی خود اعلام کردهاند.
در مقابل، بیبیبومرها بیشتر با هدف کاهش هزینههای مسکن (۲۱.۵ درصد) جابهجا شدهاند و در میان سالمندترین گروهها، دلایل مرتبط با سلامت شخصی نیز به عاملی قابل توجه تبدیل شده است.
در مورد جابهجاییهای بیناستانی نیز انگیزهها بر اساس سن متفاوت بوده است. بیش از ۶۰ درصد از خانوارهای جوانتر، بهویژه نسل زد، تحصیل را مهمترین دلیل مهاجرت اعلام کردهاند؛ در حالی که ۵۹.۱ درصد از هزارهها و ۵۱.۶ درصد از نسل ایکس اشتغال را عامل اصلی دانستهاند. نزدیک به ۵۰ درصد از سالمندان نیز برای نزدیکتر شدن به خانواده محل سکونت خود را تغییر دادهاند.
