بر اساس دادههای جدید اداره آمار کانادا، نرخ باروری این کشور در سال ۲۰۲۴ به کمترین میزان ثبتشده در تاریخ رسیده است؛ موضوعی که نشاندهنده تداوم تغییر مسیرهای خانوادگی و تحولات عمیق اجتماعی، اقتصادی و فرهنگی در دهههای اخیر است.
اداره آمار کانادا روز دوشنبه با انتشار نتایج «پیمایش گذارهای خانوادگی ۲۰۲۴» اعلام کرد کاهش کلی نرخ باروری در کانادا که از حدود سال ۲۰۰۹ آغاز شده، به مجموعهای از عوامل ساختاری و فرهنگی بازمیگردد.
به گفته این نهاد دولتی، «افزایش سطح تحصیلات، مشارکت گستردهتر زنان در بازار کار، تغییر هنجارهای اجتماعی و استفاده فراگیر از روشهای پیشگیری از بارداری، به متنوعتر شدن مسیرهای زندگی، بهویژه در زمینه فرزندآوری، منجر شده است.»
بر اساس این گزارش، نرخ کل باروری (TFR) کانادا در سال ۲۰۲۴ به ۱٫۲۵ فرزند به ازای هر زن رسید؛ رقمی که این کشور را در دسته «باروری فوقالعاده پایین» قرار میدهد، اصطلاحی که معمولاً برای کشورهایی با نرخ باروری کمتر از ۱٫۳۰ بهکار میرود.
اداره آمار کانادا اعلام کرد کشورهایی مانند سوئیس (۱٫۲۹)، لوکزامبورگ (۱٫۲۵)، فنلاند (۱٫۲۵)، ایتالیا (۱٫۱۸)، ژاپن (۱٫۱۵)، سنگاپور (۰٫۹۷) و کره جنوبی (۰٫۷۵) نیز بر اساس دادههای سال ۲۰۲۴ در همین گروه قرار دارند.
این نهاد تأکید کرد که «کاهش شدید باروری نهتنها ناشی از کاهش تعداد تولدهاست، بلکه به افزایش شمار زنانی نیز مربوط میشود که یا به انتخاب خود، یا به دلیل شرایط زندگی، یا بهدلیل بهتعویق انداختن مادری، صاحب فرزند نمیشوند.»
در همین راستا، میانگین سن مادران در زمان تولد نخستین فرزند در کانادا طی دهههای گذشته بهطور پیوسته افزایش یافته و در سال ۲۰۲۴ به رکورد تاریخی ۳۱٫۸ سال رسیده است.
با وجود این روند، دادههای اداره آمار کانادا نشان میدهد که بیشتر زنان در سنین باروری در نهایت تمایل به داشتن فرزند دارند. در میان زنانی که بین ۲۰ تا ۴۹ سال سن دارند و هنوز فرزندی ندارند، ۵۱٫۷ درصد اعلام کردهاند که مایلاند در مقطعی از زندگی خود حداقل یک فرزند داشته باشند؛ هرچند این تمایل با افزایش سن کاهش مییابد.
بر اساس این پیمایش، حدود دو سوم زنان بدون فرزند در دهه ۲۰ زندگی خود خواهان داشتن فرزند هستند، در حالی که این نسبت در میان زنان دهه ۳۰ زندگی به حدود ۴۰ درصد کاهش مییابد و در میان زنان دهه ۴۰ تنها به یک نفر از هر ۱۰ نفر میرسد.
اداره آمار کانادا همچنین اعلام کرد زنانی که قصد مادر شدن دارند، بهطور میانگین تمایل دارند ۲٫۲ فرزند داشته باشند.
تحصیلات، اشتغال و مذهب؛ عوامل تأثیرگذار
به گفته این نهاد، تحصیلات و اشتغال از عوامل مهم تعیینکننده در الگوهای فرزندآوری هستند، بهطوری که «بهطور کلی، سهم زنان بدون فرزند در میان فارغالتحصیلان دانشگاهی و زنان شاغل بیشتر است.»
در مقابل، مادری در میان زنان متأهل و زنانی که به انجام مناسک مذهبی پایبند هستند، شیوع بیشتری دارد. همچنین، زنان مهاجر دارای اقامت دائم در سال ۲۰۲۴ بیش از زنان متولد کانادا مادر بودهاند.
اداره آمار کانادا اعلام کرد: «در سال ۲۰۲۴، بیش از نیمی از زنان متولد کانادا در سنین ۲۰ تا ۴۹ سال بدون فرزند بودند، در حالی که این رقم در میان زنان مهاجر دارای اقامت دائم ۴۴٫۶ درصد بود. این نتیجه نشاندهنده سهم رو به افزایش مادران متولد خارج از کشور در تولدهای کانادا است.»
این گزارش همچنین اشاره میکند که زنان «عضو برخی گروههای نژادیشده» ممکن است مسیرهای متفاوتی در فرزندآوری داشته باشند که بازتابی از عوامل فرهنگی است.
برای نمونه، حدود شش نفر از هر ۱۰ زن غربآسیایی و چینی در کانادا بدون فرزند بودهاند، در حالی که این نسبت در میان زنان آمریکای لاتین و عرب حدود ۴۰ درصد گزارش شده است.
اداره آمار کانادا در جمعبندی خود تأکید کرد: «این نتایج نشان میدهد که باروری صرفاً به ترجیحات فردی وابسته نیست، بلکه بازتابدهنده عوامل پیچیده اجتماعی، اقتصادی و فرهنگی است، بهویژه برای زنان زیر ۴۰ سال.»
این نهاد همچنین بر «اهمیت سیاستهایی که به ایجاد تعادل میان اشتغال و والدگری کمک میکنند» تأکید کرده است.
