بیشتر مهاجران در بدو ورود به کانادا یکی از سه «شهر دروازهای» تورنتو، مونترال یا ونکوور را بهدلیل فرصتهای شغلی و تحصیلی انتخاب میکنند. با این حال، رتبهبندی سالانه «گلوب اند میل» نشان میدهد شهرهای دیگری نیز از نظر مسکن، خدمات درمانی، فرصتهای اقتصادی، ترکیب جمعیتی و حس اجتماعی، مقصدهای مناسبی برای تازهواردان هستند.
این گزارش هشت شهر برتر را معرفی و مسیرهای مهاجرتی مرتبط با هر یک را بررسی میکند؛ از جمله امکان پردازش مجوز کار مبتنی بر LMIA کمدرآمد، مؤسسات آموزشی دارای برنامههای واجد شرایط PGWP و مسیرهای برنامههای نامزدی استانی (PNP).
نورث ونکوور و پیت میدوز (بریتیش کلمبیا): هر دو در محدوده کلانشهری ونکوور با نرخ بیکاری ۵.۹ درصد قرار دارند و در حال حاضر مشمول پردازش LMIA کمدرآمد هستند. نورث ونکوور دارای ۸ مؤسسه آموزشی واجد شرایط PGWP و پیت میدوز دارای چندین مرکز آموزش هوانوردی است. اغلب مسیرهای BC PNP امکان اقامت در این شهرها را فراهم میکند.
اتاوا (انتاریو): با بازار کار باثبات دولتی و محیط دوزبانه جذاب است، اما بهدلیل نرخ بیکاری ۶.۸ درصد، فعلاً مشمول محدودیت LMIA کمدرآمد است. ۲۲ مؤسسه دارای برنامه PGWP دارد و بیشتر مسیرهای OINP قابل استفادهاند.
وست ونکوور: مشمول LMIA کمدرآمد، اما فاقد مؤسسات PGWP؛ اکثر مسیرهای BC PNP قابل استفاده است.
رجاینا (ساسکاچوان): بهدلیل نرخ بیکاری ۶.۳ درصد مشمول محدودیت LMIA است؛ سه مؤسسه PGWP دارد و از طریق SINP قابل اقدام است.
وینیپگ (مانیتوبا): با نرخ بیکاری ۵.۷ درصد مشمول LMIA کمدرآمد و دارای ۳۲ مؤسسه PGWP است؛ بیشتر مسیرهای MPNP قابل استفادهاند.
کرنبروک (بریتیش کلمبیا): بهعنوان منطقه غیرکلانشهری مشمول محدودیت نرخ بیکاری نیست؛ یک مؤسسه PGWP دارد و همه مسیرهای کاری BC PNP از جمله کارآفرینی منطقهای را میپذیرد.
کویسپامسیس (نیوبرانزویک): با نرخ بیکاری ۵.۸ درصد مشمول LMIA کمدرآمد است؛ مؤسسه PGWP ندارد اما از طریق NBPNP میتوان برای اقامت اقدام کرد.
