طبق دادهها و برآوردهای اخیر، جمعیت مهاجران غیرقانونی در کانادا به بیش از ۶۰۰ هزار نفر رسیده است، که این رقم ممکن است تا سال ۲۰۲۵ از یک میلیون نفر نیز فراتر رود. تحلیلها حاکی از آن است که نیمی از این جمعیت، یعنی حدود ۲۵۰ تا ۳۰۰ هزار نفر، در شهر تورنتو و مناطق اطراف آن سکونت دارند. این موضوع، بحثهای جدی در مورد سیاستهای مهاجرتی، خدمات شهری و وضعیت اقتصادی این افراد را برانگیخته است.
کانادا به دلیل سیاستهای مهاجرتی فراگیر خود شناخته شده است، با این حال، در کنار مهاجران قانونی، تعداد قابل توجهی از افراد فاقد مجوز اقامت نیز در این کشور زندگی میکنند. این افراد که غالباً با ویزای موقت (مانند دانشجویی، کاری یا توریستی) وارد کانادا شدهاند، پس از انقضای ویزای خود، وضعیت غیرقانونی پیدا میکنند.
شهرهای کانادا با بالاترین جمعیت مهاجران غیرقانونی
بر اساس یک تحلیل دقیق که با استناد به دادههای سرشماری سال ۲۰۲۱ کانادا، گزارشهای آکادمیک و اخبار رسانهای انجام شده، ۱۰ کلانشهر کانادا که بیشترین تعداد مهاجران غیرقانونی را در خود جای دادهاند، شناسایی شدهاند. از آنجایی که دادههای رسمی در این زمینه وجود ندارد، این رتبهبندی بر اساس نسبت جمعیت مهاجران در هر شهر و سیاستهای حمایتی محلی استوار است.
- تورنتو: با حدود ۵۰ درصد از جمعیت مهاجران غیرقانونی کشور. این شهر سیاست «دسترسی به خدمات شهری برای ساکنان بدون مدرک» را از سال ۲۰۱۳ اجرا میکند.
- ونکوور: با داشتن ۴۱.۸ درصد جمعیت مهاجر، این شهر نیز به واسطه سیاست «دسترسی بدون ترس»، خدماتی را به این گروه ارائه میدهد.
- مونترال: بهعنوان یک «شهر پناهگاهی» در سال ۲۰۱۷، این شهر با ارائه کارت شناسایی شهری، دسترسی به خدمات عمومی را برای مهاجران غیرقانونی تسهیل کرده است.
- کلگری و ادمونتون: با توجه به اقتصاد مبتنی بر نفت و گاز و نیاز به نیروی کار در بخش ساختوساز، این دو شهر نیز میزبان جمعیت قابل توجهی از مهاجران غیرقانونی هستند.
- اتاوا-گاتینو، وینیپگ، همیلتون، کیچنر-کمبریج-واترلو و لندن: این شهرها نیز به دلیل اقتصادهای متنوع و سیاستهای حمایتی محلی، در رتبههای بعدی قرار دارند.
بحثهای سیاسی و اقتصادی
وجود این جمعیت، بحثهای گستردهای را در مورد حقوق و کمکهای اقتصادی آنها ایجاد کرده است. مدافعان، به نقش این افراد در بخشهای ضروری مانند ساختوساز، نظافت و خدمات غذایی اشاره میکنند. آنها معتقدند که مهاجران غیرقانونی، با وجود کار در اقتصاد زیرزمینی، به رشد اقتصادی شهرها کمک میکنند. از سوی دیگر، منتقدان بر فشار این جمعیت بر منابع عمومی مانند خدمات بهداشتی و آموزشی تأکید دارند.
مارک میلر، وزیر مهاجرت کانادا، در سال ۲۰۲۳، جمعیت این افراد را بین ۳۰۰ تا ۶۰۰ هزار نفر تخمین زده بود و از بررسی طرحهایی برای قانونی کردن وضعیت برخی از آنها خبر داد. با این حال، داستانهایی مانند «لوییزا اورتیز-گارزا»، «ماریا» و «ژان»، روایتگر زندگیهای پرمشقتی هستند که این افراد در تلاش برای بقا و حمایت از خانوادههایشان در سایه زندگی میکنند.
این تحلیل نشان میدهد که شهرهای بزرگ کانادا، با وجود چالشها، نقشی کلیدی در زندگی مهاجران غیرقانونی ایفا میکنند.
