روایت خانوادههایی که از تورنتوی بزرگ به آلبرتا مهاجرت کردهاند

بر اساس دادههای Environics، بیش از ۳۵ هزار خانواده در سال گذشته از منطقهٔ تورنتوی بزرگ (GTA) به دیگر نقاط کانادا نقل مکان کردهاند. این گزارش بخش نخست از یک مجموعهٔ دو قسمتی است که به بررسی روند جابهجایی خانوارها و دلایل این تصمیمها میپردازد.
لحظهای که «دیگر ادامهدادن ممکن نبود»
جسیکا جروم هنوز لحظهای را به یاد دارد که دریافت ادامهٔ زندگی در تورنتوی بزرگ برای خانوادهاش ممکن نیست.
او در میانهٔ ترافیک سنگین مسیر بازگشت به خانه در میسیساگا، خسته از ساعتها رانندگی برای رساندن فرزندانش به فعالیتهای ورزشی و بدون توان پسانداز کافی، با همسرش تماس گرفت و گفت که «دیگر تحمل ندارد»، تحمل ترافیک ترافیک، تحمل هزینههای سرسامآور زندگی و تحمل تلاش بینتیجه برای خرید خانهای که همواره دور از دسترس بود.
در یک هفته پس از گزارش اولیهٔ سی تی وی دربارهٔ خروج هزاران نفر از GTA، دهها خانواده داستانهای مشابهی را مطرح کردند؛ از افرادی که اکنون نقل مکان کردهاند تا کسانی که در حال برنامهریزی هستند.
بر اساس تحلیل Environics از دادههای فصل نخست سال گذشته تا امسال، بیشتر جابهجاییها همچنان در داخل انتاریو انجام میشود، اما آلبرتا مقصد نخست خانوارهایی است که به خارج از استان مهاجرت میکنند.
کمپینی که شاید نتیجه داده باشد
در سالهای اخیر، آلبرتا میلیونها دلار صرف کمپینهای تبلیغاتی هدفمند در سایر مناطق کانادا، از جمله انتاریو کرده است. این تبلیغات شامل بیلبوردهایی با پیامهایی مانند «آلبرتایی به انتاریویی چه گفت؟ شما استخدامید» یا «سلام همیلتون، قابلزندگیترین شهر آمریکای شمالی کدام است؟ کلگری» بوده است.
به نظر میرسد این پیامها برخی را ترغیب کرده باشد. آمارهای اداره آمار کانادا نشان میدهد آلبرتا در دو فصل نخست سال ۲۰۲۵ از محل مهاجرت بیناستانی ۱۲٬۸۸۰ نفر رشد خالص داشته است، در حالی که انتاریو ۱۱٬۴۷۴ نفر را از دست داده است — هرچند جمعیت آن بهواسطهٔ مهاجرتهای دیگر همچنان رو به افزایش است.
بسیاری از خانوادههایی که با سی تی وی تماس گرفتند، گفتند که در نهایت برای مسکن ارزانتر و فضای بیشتر به آلبرتا مهاجرت کردهاند.
«احساس میکردیم در یک چرخهٔ بیپایان گیر کردهایم»
جسیکا، ۳۸ ساله، پس از سالها تلاش برای خرید خانه، تصمیم به خروج از GTA گرفت.
او میگوید: «هرچقدر پسانداز میکردیم، باز هم برای مالکیت خانه کافی نبود… مالکیت خانه باید دستیافتنی باشد، اما داشتیم درمییافتیم که چنین نیست.»
خانواده به دنبال خانهای در محدودهٔ ۳۰۰ تا ۴۰۰ هزار دلار بودند، اما با گزینههای محدود، رقابت شدید و قیمتهایی روبهافزایش روبهرو میشدند.
در منطقهٔ اسکوئر وان، زندگی روزمرهٔ آنها زیر سایهٔ ترافیک میگذشت. «واقعا احساس میکردیم در یک چرخهٔ همستر افتادهایم.»
سال گذشته خانواده به لوییدمینستر، در مرز آلبرتا و ساسکاچوان نقل مکان کرد. اکنون اجارهنشیناند، اما بهدنبال خرید خانهای در بازهٔ ۳۰۰ تا ۳۵۰ هزار دلار هستند — خانهای با چهار اتاق و سه سرویس بهداشتی.
با این حال، این تصمیم هزینهٔ شخصی نیز داشته است. او میگوید: «سیستم حمایتیتان را از دست میدهید… دخترخواندههای بزرگترم هنوز در GTA هستند و دلتنگشان هستیم.» با این وجود، این تغییر را «بهترین تصمیم» زندگیشان میداند.
خانوادهای دیگر در آستانهٔ تصمیمی مشابه
دریلین پریچارد که اصالتاً اهل انگلستان است، سه سال پیش میسیساگا را ترک کرد و برای اجارهٔ کمتر و امنیت بیشتر به استونیکریک رفت.
اما افزایش هزینهها باعث شده او نیز چشم به آلبرتا داشته باشد: «خانههای آلبرتا بسیار ارزانتر است… شغل من همان است و درآمدم تغییری نمیکند.»
همسر او تکنسین فنی است — حرفهای که در آلبرتا بسیار مورد نیاز است.
اختلاف فاحش قیمت مسکن؛ از کلگری تا GTA
میانگین قیمت معیار یک خانهٔ مستقل در کلگری حدود ۷۴۴٬۴۰۰ دلار است و سایر انواع مسکن در حدود ۵۶۸ هزار دلار قرار دارد.
در مقابل، میانگین قیمت خانه در GTA در سهماههٔ سوم ۲۰۲۵ به ۱٬۱۱۴٬۹۰۰ دلار رسیده است — خانههای مستقل حدود ۱٬۴۰۳٬۸۰۰ دلار.
تحلیل کارشناسان؛ «کاملاً قابل پیشبینی»
جاستین شروود، مدیر ارشد انجمن BILD، میگوید این روندها تعجببرانگیز نیست. او اشاره میکند که هزینهٔ ساخت یک خانهٔ مستقل در آلبرتا کمتر از نصف انتاریو است و زمان صدور مجوز در ادمونتون فقط دو ماه طول میکشد، در حالیکه در GTA دو سال زمان لازم است.
او هشدار میدهد که ادامهٔ خروج خانوارها پیامدهای بلندمدت دارد: «معمولاً خانوادههای جوانتر میروند… و این یعنی پیرشدن جمعیت.»
سازمان CivicAction نیز پیشتر طبقهٔ کارگر متوسط GTA را «فقیران نامرئی» نامیده بود — طبقهای که منطقه در حال از دست دادن آن است.
تصمیمی دشوار برای خانوادههای جوان
جسیکا میگوید داستان او منحصر به فرد نیست. «برای جوانها خیلی سخت شده که بتوانند هزینههای زندگی در GTA را تأمین کنند.»
برای خانوادههایی مانند او — و آنهایی که هنوز در حال انتخاباند — پرسش اصلی دیگر این نیست که GTA «خانه» است؛
بلکه این است که آیا «ماندن» هنوز ممکن است یا نه.



