در کلاسهای درس از پایه هشتم تا دوازدهم، معلمی به نام «انی اوهانا» میگوید که ایدههایی با بار سمی و زنستیزانه، دیگر چندان از محیط آموزشی دور نیستند. او به نمونهای از ابتدای سال تحصیلی اشاره میکند؛ زمانی که در حال توزیع لیوان برای یک فعالیت گروهی بود و یکی از دانشآموزان پسر پرسید آیا این فعالیت «تستوسترونش را پایین میآورد» یا نه. همان دانشآموز بعدها پذیرفت که در واقع نمیداند تستوسترون چیست، اما تحت تأثیر اطلاعات نادرست فضای مجازی، باور داشت مردانی که سطح تستوسترون پایینی دارند، «کمتر مردانه» هستند.
اوهانا در گفتوگو با شبکه سی بی سی گفت: «میدانم منشأ چنین زبانی کجاست؛ کاملاً از فضای موسوم به «مردسالاری آنلاین» یا «manosphere» میآید. در یکی دو سال اخیر، ایدهی «دوگانه جنسیتی» بسیار پررنگتر شده است.»
بر اساس دادههای جدید، اوهانا تنها معلمی نیست که با چنین مفاهیمی در کلاس روبهرو میشود. پژوهشی مشترک از مؤسسه Angus Reid و سازمان بینالمللی White Ribbon ــ که برای پایاندادن به خشونت جنسیتی فعالیت میکند ــ نشان میدهد که چهار نفر از هر پنج معلم کانادایی، شاهد رفتارهای جنسیتزده یا زنستیزانه در کلاس درس بودهاند.
به گفته «جاناتان رید»، مدیر برنامههای سازمان Next Gen Men که بر ترویج مردانگی سالم کار میکند، چنین یافتهای شگفتآور نیست؛ زیرا مرز میان دنیای آنلاین و فضای واقعی برای نسل جوانی که با اینترنت بزرگ شدهاند، تقریباً از میان رفته است. او افزود: «این همپوشانی، انتقال آسان شوخیها و میمهای آنلاین را به دنیای واقعی ممکن میکند» و هشدار داد که تبدیل موضوعات جدی به شوخی یا میم میتواند به عادیسازی باورهای افراطی منجر شود.
«برنامه درسی پنهان» و نقش اینفلوئنسرها
به گفته «سلسبیل المنصوری»، استادیار دانشگاه ویندزور انتاریو، باورهای نفرتپراکن دیگر تنها در تالارهای گفتوگوی پنهان چون 4chan یا Reddit جریان ندارند، بلکه با کمک الگوریتمها و چهرههایی مانند «اندرو تیت» دوباره به گردش درمیآیند و بهراحتی به میان گروههای نوجوانان و فضای مدرسه راه پیدا میکنند.
المنصوری که درباره نقش فناوری در تسهیل خشونت جنسی در مدارس پژوهش کرده، میگوید: «دانشآموزان این محتواها را بهطور مداوم میبینند و با خود به مدرسه میآورند؛ این تبدیل به نوعی «برنامه درسی پنهان» میشود که میان همسالان تقویت میگردد ــ هر کس با زبانی نزدیکتر به مردسالاری صحبت کند، امتیاز مردانگی بیشتری میگیرد.»
«لوگان پِدوِل-رضاییفرد» Logan Pedwell-Rezaifard، دانشآموز پایه دوازدهم در تورنتو نیز میگوید با آنکه محبوبیت اندرو تیت در شبکههای اجتماعی کاهش یافته، اما «اینفلوئنسرهای ورزشی» بسیاری جای او را گرفتهاند که درباره ظاهر ایدئال مردان سخن میگویند و زنان را با زبانی تحقیرآمیز و جنسی توصیف میکنند. او میافزاید: «معمولاً این حرفها با شوخی شروع میشود، اما وقتی بقیه بخندند، بهتدریج به تمسخر و توهین واقعی تبدیل میشود.»
نیاز به آموزش و قانونگذاری
اوهانا میگوید تنها بهدلیل آشنایی با گفتوگوهای آنلاین توانسته واکنش مناسبی به پرسش دانشآموزش درباره تستوسترون نشان دهد؛ «در غیر این صورت نمیدانستم چگونه با آن برخورد کنم.» او که مشاور آموزشی در سازمان White Ribbon نیز هست، تأکید دارد معلمان باید با واژهها و مفاهیم زنستیزانه آشنا شوند تا بتوانند گفتوگویی آگاهانه با دانشآموزان داشته باشند.
به باور المنصوری، ریشهی این مشکل در فضای مجازی است و برای حل آن باید قانونگذاری انجام شود. او یادآور میشود که کانادا در این زمینه از کشورهایی چون بریتانیا و استرالیا عقب مانده است؛ کشورهایی که دسترسی نوجوانان به شبکههای اجتماعی را محدود کرده یا شرکتها را موظف کردهاند از انتشار محتوای مضر برای نوجوانان جلوگیری کنند. او همچنین تأکید میکند که ممنوعیت استفاده از تلفن همراه در مدارس تأثیری ندارد، زیرا دانشآموزان در ساعات خارج از مدرسه همچنان در معرض این محتواها قرار دارند.
در همین حال، رید از Next Gen Men معتقد است ایجاد رابطهای مثبت میان معلم و دانشآموز میتواند از شکلگیری این نگرشها جلوگیری کند. او میگوید: «ایدههای غیرواقعی درباره مردانگی معمولاً بر پایه اعتمادبهنفس پایین رشد میکنند. معلمی که بتواند جنبههای مثبت شخصیت یک دانشآموز را برجسته کند، به او کمک میکند تصویر سالمتری از خود پیدا کند.»
رید همچنین پیشنهاد میکند معلمان هنگام مواجهه با گفتار توهینآمیز، با جملهای مانند «میتوانم دیدگاهت را به چالش بکشم؟» گفتوگو را آغاز کنند تا بدون شرمسار کردن دانشآموز، فرصتی برای اصلاح باورها فراهم شود.
برای والدین نیز، او توصیه میکند بهجای تلاش برای شناخت همه جزئیات جهان اینفلوئنسرهای مردسالار، رابطهای مبتنی بر اعتماد با فرزند خود بسازند تا بتوانند صادقانه درباره محتوای آنلاین گفتوگو کنند.
رید در پایان میگوید: «نیازی نیست همه چیز را درباره هر تأثیرگذار اینترنتی بدانید. فقط کافی است فرزند خود را خوب بشناسید ــ او خودش به شما خواهد گفت چه چیزهایی در زندگیاش اهمیت دارد.»
