نتایج یک نظرسنجی سراسری نشان میدهد ترک شغل کارکنان در حال تبدیلشدن به یکی از چالشهای پرهزینه برای کارفرمایان در کاناداست. این نظرسنجی که توسط شرکت Express Employment Professionals بین ۱۱ تا ۲۶ نوامبر ۲۰۲۴ با مشارکت ۵۰۵ تصمیمگیرنده استخدامی در صنایع مختلف کشور انجام شده، بیانگر آن است که میانگین هزینه سالانه ترک شغل برای هر کسبوکار بالغ بر ۲۹٬۲۳۴ دلار است؛ رقمی که شامل هزینههای جذب و آموزش نیروی جدید، کاهش بهرهوری و اختلال در عملیات میشود.
در شرکتهای بزرگتر، این هزینهها بهمراتب سنگینتر است. طبق این گزارش، ۱۷ درصد از مدیران استخدام اعلام کردهاند که سالانه بیش از ۱۰۰٬۰۰۰ دلار بابت ترک شغل کارکنان زیان مالی متحمل میشوند. در میان این شرکتها، ۳۴ درصد بیش از ۵۰۰ کارمند دارند.
باب فانک جونیور، مدیرعامل Express Employment، تأکید کرده است: «ترک شغل صرفاً یک چالش منابع انسانی نیست، بلکه یک مسئله اقتصادی است. برای حفظ مزیت رقابتی، شرکتها باید محیطی فراهم کنند که کارکنان نهتنها از نظر مالی، بلکه از نظر فرهنگی، رهبری و فرصتهای رشد، آیندهای برای خود ببینند.»
دلایل اصلی افزایش ترک شغل عبارتند از: افزایش فشار کاری (۳۷ درصد)، مزایای رقابتیتر در شرکتهای دیگر (۳۳ درصد)، و احساس فرسودگی در میان کارکنان (۲۹ درصد). سایر عوامل مؤثر شامل شرایط سخت بازار کار، جذابیت مزایای شرکتهای رقیب، بازنشستگی نیروهای باتجربه، تغییر مسیر شغلی، استعفای داوطلبانه، تعدیل نیرو، و نبود فرصتهای ارتقا شغلی بوده است. همچنین، نبود گزینه دورکاری و انعطافناپذیری در زمانبندی کاری نیز از دلایل ترک شغل عنوان شدهاند.
در همین حال، با وجود نگرانیها از افزایش نرخ جابجایی، ۸۳ درصد از شرکتها اعلام کردهاند که در سال ۲۰۲۵ برنامههایی برای استخدام دارند؛ ۳۳ درصد از آنها به دنبال افزایش تعداد کارکنان و ۳۷ درصد در پی حفظ سطح کنونی نیروهای خود هستند. جالب آنکه ۳۸ درصد از مدیران استخدام، جایگزینی کارکنان جداشده را دلیل اصلی برنامههای جذب نیروی خود ذکر کردهاند.
یک نظرسنجی مجزا از شرکت Robert Walters نیز نشان میدهد شرکتهایی که افزایش حقوق را به تأخیر انداختهاند، نرخ بالاتری از ترک شغل و بیانگیزگی کارکنان را تجربه میکنند.
کارشناسان تأکید دارند که حفظ کارکنان دیگر نمیتواند صرفاً بهعنوان یک «وظیفه سازمانی» تلقی شود. به گفته فانک، «ساختن فرهنگ کاریای که افراد در آن احساس تعلق، امنیت شغلی و فرصت رشد داشته باشند، کلید مقابله با بحران ترک شغل است.»
