فشار سنگین اجاره بر دوش جوانان در کانادا

نتایج یک نظرسنجی تازه نشان میدهد که گرانی بیسابقه اجاره مسکن در کانادا همه را تحت تأثیر قرار داده، اما شرایط برای مستأجران جوان بهویژه دشوارتر است.
گزارش تابستان ۲۰۲۵ Rentals.ca درباره ترجیحات مستأجران، تصویر روشنی از بحران استطاعتپذیری مسکن در کشور ارائه میدهد؛ بهطوری که نیمی از جوانان کانادایی مجبورند بیش از نیمی از درآمد پس از کسر مالیات خود را صرف اجاره کنند.
در این نظرسنجی که با مشارکت ۵۰۰ مستأجر از سراسر کانادا انجام شد، ۳۴ درصد گفتهاند بیش از ۵۰ درصد درآمدشان به اجاره اختصاص مییابد، در حالی که تنها ۲۲ درصد کمتر از ۳۰ درصد درآمد خود را صرف مسکن میکنند. بر اساس معیار شرکت وام و مسکن کانادا (CMHC)، اگر بیش از ۳۰ درصد درآمد خانوار صرف هزینههای مسکن شود، آن مسکن «غیرقابل استطاعت» محسوب میشود.
با وجود سهم بالای اجاره در بودجه خانوار، ۶۶ درصد از مستأجران حاضر نیستند با فرد دیگری همخانه شوند. یکسوم از پاسخدهندگان نیز خود را «به شدت زیر فشار اجاره» توصیف کردهاند.
جوانان، آسیبپذیرترین گروه
مستأجران ۱۸ تا ۲۴ ساله با بودجه ماهانه ۱۰۰۰ تا ۱۴۹۹ دلار، پایینترین توان مالی را دارند، با این حال ۴۹ درصد از آنها بیش از نیمی از درآمد خود را صرف اجاره میکنند. در گروه سنی ۲۵ تا ۳۴ سال، بودجه کمی بالاتر و در محدوده ۱۵۰۰ تا ۱۹۹۹ دلار است، اما همچنان ۴۰ درصد این گروه بیش از نیمی از درآمدشان را به اجاره اختصاص میدهند.
وضعیت برای افراد ۳۵ تا ۵۴ ساله اندکی بهتر است؛ با بودجه مشابه، تنها ۲۹ درصد بیش از ۵۰ درصد درآمد خود را صرف اجاره میکنند. در میان افراد ۵۵ سال به بالا، این رقم دوباره به ۳۵ درصد میرسد.

اهمیت مشوقها و امکانات رفاهی
برای جذب مستأجر، برخی مالکان مشوقهایی مانند اجاره رایگان یا تخفیف در قبوض ارائه میدهند. این مشوقها برای مستأجران ۳۵ تا ۵۴ ساله «بسیار مهم» ارزیابی شده، در حالی که ۴۰ درصد از جوانان ۱۸ تا ۲۴ ساله آن را «تا حدی مهم» میدانند.
با وجود گرانی اجاره، بسیاری از کاناداییها حاضرند برای امکانات رفاهی هزینه بیشتری بپردازند: ۵۷ درصد برای ماشین لباسشویی داخل واحد، ۴۴ درصد برای سیستم تهویه مطبوع، ۴۳ درصد برای پارکینگ، ۳۴ درصد برای فضای باز خصوصی و ۳۱ درصد برای سیاستهای دوستدار حیوانات خانگی.
با این حال، جابهجایی نیز برای مستأجران پرهزینه و دشوار است. گزارش Rentals.ca میافزاید: «مستأجرانی که بیش از نیمی از درآمد خود را صرف اجاره میکنند، بیشتر در معرض جستوجوهای طولانیمدت، نارضایتی از گزینههای موجود و حتی فکر به نقل مکان به شهرهای دیگر قرار دارند.»



