خروج از خانه و رسیدن به استقلال مالی برای بسیاری از جوانان نقطه عطفی مهم و هیجانانگیز است؛ اما در اقتصاد امروز تحقق این هدف دشوارتر از هر زمان دیگری شده است. افزایش هزینههای زندگی و نیاز به تجربههای گسترده برای ورود به بسیاری از مشاغل «سطح ابتدایی» بر پیچیدگی این مسیر افزوده است. این وضعیت اکنون به نگرانی جدی برای والدین، مربیان و سیاستگذاران تبدیل شده است.
چرا جوانان کانادایی به سختی شغل پیدا میکنند؟
نرخ بیکاری جوانان همواره بالاتر از میانگین ملی است. بسیاری از کسانی که موفق به یافتن کار میشوند، تنها در قالب قراردادهای موقت، پارهوقت یا در مشاغلی خارج از حوزه علاقه یا رشته تحصیلی خود مشغول به کار هستند.
طبق نظرسنجی نیروی کار «استاتیستیک کانادا» در ژوئن ۲۰۲۵، نرخ بیکاری افراد ۱۵ تا ۲۴ ساله ۱۴.۲ درصد بوده است؛ بیش از دو برابر نرخ بیکاری ملی. این رقم برای دانشجویانی که در تابستان به دنبال کار بودند به ۱۷.۴ درصد رسیده است.
عوامل اصلی این وضعیت
۱. کاهش فرصتهای شغلی سطح مبتدی:
دادههای «Indeed Hiring Lab» نشان میدهد آگهیهای مربوط به مشاغل تابستانی – که اغلب در سطح مبتدی قرار دارند – در ماه مه ۲۰۲۵ نسبت به سال قبل ۲۲ درصد کاهش یافته است. بسیاری از کارفرمایان حتی برای مشاغل سطح پایین نیز تجربه کاری طلب میکنند و این چرخهای معیوب ایجاد میکند: جوانان برای ورود به بازار کار نیاز به تجربه دارند، اما برای کسب تجربه باید ابتدا وارد بازار کار شوند. در حالی که کارآموزی میتواند بخشی از این تجربه را تأمین کند، اما اغلب بدون دستمزد یا با حقوق اندک ارائه میشود و برای دانشجویانی که پشتوانه مالی ندارند گزینهای عملی نیست.
۲. افزایش رقابت در بازار کار:
با افزایش شمار کاناداییهای دارای تحصیلات عالی، مدرک دانشگاهی دیگر تضمین برتری در بازار کار نیست. طبق گزارش «گروه اندیشهورزی RBC»، ۶۳ درصد کاناداییهای ۲۵ تا ۶۴ ساله دارای مدرک تحصیلات تکمیلی هستند؛ در حالی که میانگین کشورهای OECD تنها ۴۱ درصد است. همچنین پیشرفت سریع هوش مصنوعی رقابت را تشدید کرده است. شرکتهایی که پیشتر به دهها برنامهنویس سطح ابتدایی نیاز داشتند، اکنون تنها با چند متخصص قادرند همان حجم کار را با کمک AI در مدت کوتاهتری انجام دهند.
۳. شکاف میان آموزش و نیازهای بازار:
در حالی که کانادا با کمبود نیروی کار در بخشهای فنی، بهداشت و فناوری روبهرو است، بسیاری از فارغالتحصیلان در رشتههای اشباعشده به بازار کار وارد میشوند. این عدم توازن باعث میشود کارفرمایان در بخشهای پرتقاضا نیروی مناسب نیابند و فارغالتحصیلان در حوزههای دیگر با مشکل اشتغال مواجه شوند.
راهکارهایی برای جوانان در یافتن شغل
با وجود دشواریهای بازار کار، راهکارهایی برای بهبود شرایط وجود دارد:
۱. شبکهسازی و یافتن راهنما: بسیاری از مشاغل پیش از انتشار آگهی پر میشوند. استفاده از شبکه فارغالتحصیلان، حضور در رویدادهای صنعتی و ارتباط با متخصصان در لینکدین میتواند فرصتهای پنهان را آشکار کند. داشتن یک راهنما نیز مسیر ورود به بازار کار را هموارتر میسازد.
2. ارتقای مهارتها: گذراندن دورههای کوتاه یا دریافت گواهینامههای حرفهای، بهویژه در حوزههای فناوری، خدمات درمانی و مشاغل فنی، میتواند شکاف مهارتی را پر کرده و فرصتهای شغلی بیشتری ایجاد کند. برخی جوانان حتی پس از اخذ مدرک دانشگاهی با تغییر مسیر به مشاغل فنی مانند برقکاری یا جوشکاری، رضایت شغلی بیشتری یافتهاند.
3. انعطافپذیری در انتظارات: اگر یافتن شغل دلخواه دشوار است، داشتن شغلی موقت میتواند هم هزینههای زندگی را پوشش دهد و هم فرصت ایجاد ارتباطات تازه را فراهم کند. بسیاری از افرادی که در بخشهایی مانند رستورانداری، فروش یا گردشگری کار میکنند از همین ارتباطات برای یافتن مسیر شغلی بهتر بهره بردهاند.
بیکاری جوانان پدیدهای است که تحت تأثیر تغییرات مداوم در تقاضای نیروی کار، افزایش هزینههای تحصیل و کاهش فرصتهای سطح ابتدایی قرار دارد. با این حال، کسب تجربه عملی، گسترش مهارتها، شبکهسازی و انعطاف در انتخاب شغل میتواند به جوانان کمک کند تا مسیر شغلی پایدارتری برای آینده خود بیابند.
