در حالی که شمار مبتلایان به سرخک در کانادا در سال ۲۰۲۵ به بیش از ۳۸۰۰ نفر رسیده، گزارشها از ابتلای یک نوزاد چهارماهه در استان آلبرتا نگرانیها درباره شیوع این بیماری واگیردار را افزایش داده است.
مورگان برچ، مادر این نوزاد به نام کیمی، ابتدا تصور میکرد تب و دانههای پوستی دخترش ناشی از عوارض واکسن یا آبلهمرغان است. اما مادربزرگ ۷۸ ساله خانواده، با مشاهده علائم کودک، بیماری را بهدرستی تشخیص داد: سرخک. آزمایشهای آزمایشگاهی نیز این تشخیص را تأیید کردند. گمان میرود کیمی در جریان مراجعهای عادی به بیمارستانی در منطقه ادمونتون به ویروس مبتلا شده باشد.
کیمی تنها یکی از هزاران کودک و نوزاد کانادایی است که در سال جاری میلادی به سرخک مبتلا شدهاند؛ آماری که تقریباً سه برابر تعداد موارد تأییدشده در ایالات متحده است، با وجود آنکه جمعیت کانادا بهمراتب کمتر از آمریکا است. بنا بر دادههای مرکز کنترل و پیشگیری بیماریها (CDC)، کانادا تنها کشور غربی است که در میان ۱۰ کشور نخست از نظر شمار مبتلایان به سرخک در سال جاری قرار گرفته و استان آلبرتا نیز بالاترین نرخ سرخک به ازای هر نفر در آمریکای شمالی را دارد.
علل گسترش بیماری در کانادا
بررسیها نشان میدهد کاهش نرخ واکسیناسیون عامل اصلی شیوع گسترده سرخک در کانادا بوده است. بنا بر اعلام مقامات بهداشت عمومی، بیشتر مبتلایان واکسینه نشده بودند. در برخی مناطق، بهویژه در جوامع منونایتهای محافظهکار در جنوب غربی انتاریو، باورهای مذهبی و فرهنگی در مخالفت با واکسیناسیون، باعث کاهش ایمنی جمعی شده است.
کاتالینا فریزن، کارمند یک کلینیک سیار در نزدیکی شهر آیلمر، گفت نخستین بار در ماه فوریه به شیوع بیماری مشکوک شد، زمانی که مادری همراه با فرزند پنجسالهاش به کلینیک مراجعه کرد؛ علائمی که ابتدا تصور میشد ناشی از عفونت گوش است، اما بعداً سرخک تشخیص داده شد.
او همچنین افزود که انتشار اطلاعات نادرست درباره واکسنها، بهویژه پس از پاندمی کووید-۱۹، اعتماد عمومی به نظام سلامت را تضعیف کرده و به گسترش تردید در برابر واکسیناسیون دامن زده است.
در آلبرتا، جایی که اکنون به کانون اصلی شیوع تبدیل شده، مقامات بهداشتی اعلام کردهاند منشأ دقیق گسترش ویروس مشخص نیست و سرعت انتقال بیماری فراتر از ظرفیت ردیابی بوده است. دکتر ویوین ساتورپ، مسئول بهداشت عمومی در جنوب آلبرتا، گفت در طول ۱۸ سال فعالیت حرفهای خود، چنین شیوعی را تجربه نکرده است.
افت چشمگیر نرخ واکسیناسیون
آمارهای استانی نشان میدهد که در آلبرتا، تعداد تزریق واکسن MMR (سرخک، اوریون و سرخجه) از سال ۲۰۱۹ تا ۲۰۲۴ تقریباً نصف شده است. به گفته دکتر جنا شاپیرو از دانشگاه تورنتو، کاهش واکسیناسیون کودکان بهویژه در دوران همهگیری و پس از آن، عامل مهمی در فراهمسازی بستر برای بازگشت سرخک بوده است.
در پی این بحران، آلبرتا سن شروع واکسیناسیون علیه سرخک را کاهش داده و تلاشهایی برای اطلاعرسانی عمومی از طریق رادیو و بیانیههای بهداشتی صورت گرفته است. با این حال، واکنش عمومی بهمراتب ضعیفتر از دوران کووید-۱۹ توصیف شده است.
کیمی، نوزاد چهارماههای که هنوز واجد شرایط دریافت واکسن نبود، اکنون در حال بهبودی است اما تحت نظارت برای احتمال عوارض بلندمدت قرار دارد. مادرش میگوید از ابتلای دخترش به شدت ناراحت، شوکه و خشمگین است.
او از خانوادهها خواست توصیههای بهداشت عمومی را جدی بگیرند و گفت: «دختر چهارماههام نباید در سال ۲۰۲۵ به سرخک مبتلا میشد. کسانی که واکسن نمیزنند، جان کسانی را به خطر میاندازند که توان دفاع از خود را ندارند.»
