در یک روز گرم و آفتابی ماه جولای، تیمی از دیرینهشناسان به سرپرستی دکتر ملینا جابینز، در یک معدن سنگ قدیمی در نزدیکی شهر لاندار در استان مانیتوبای کانادا به جستوجوی فسیلهای ۳۹۰ میلیون ساله ماهیهای منقرضشده پرداختند؛ موجوداتی که زمانی در دریای داخلی پهناوری میزیستهاند.
جابینز، پژوهشگر پسادکتری در آزمایشگاه PaleoSed+ دانشگاه مانیتوبا، پس از بررسی فسیلهایی که در دهه ۱۹۹۰ در همین منطقه کشف شده بود، دریافت که با گونهای کاملاً جدید روبهروست. او این ماهی را Elmosteus lundarensis نامگذاری و در نشریه علمی Journal of Systematic Palaeontology معرفی کرد.
این ماهی حدود یک و نیم متر طول داشته و یکی از نخستین موجوداتی است که فک، دندان و زره استخوانی در ناحیه سر و سینهاش توسعه یافته است. بخشهای دیگر اسکلت آن، همچون کوسهها، از غضروف تشکیل شده است.
جابینز با اشاره به اهمیت علمی این کشف گفت: «این گروه از ماهیها برای درک چگونگی تکامل استخوان و فک در مهرهداران اولیه اهمیت ویژهای دارند.»
او و همکارانش در تلاشاند تا با بررسی معادن بیشتر، نمونههای دیگری از این گونه و خویشاوندانش را بیابند. اگرچه در این بازدید موفق به یافتن فسیل جدیدی از Elmosteus نشدند، اما فسیلهای فراوانی از مرجانها، اسفنجها و دیگر جانوران دریایی دورههای مختلف کشف کردند.
منطقه مانیتوبا بهدلیل تنوع لایههای سنگی با قدمتهای متفاوت، از مناطق مهم فسیلشناسی در کانادا بهشمار میرود و اکتشافات تصادفی ناشی از فعالیتهای معدنی نیز به غنای این حوزه افزوده است.
به گفته جابینز، «هر فسیل، تکهای از پازل تاریخ حیات است که ما را در درک بهتر از گذشته زمین یاری میدهد.»
