در سالهای اخیر، افزایش تقاضا برای مهاجرت به کانادا زمینه را برای سوءاستفاده برخی افراد و شرکتهای فاقد مجوز از مهاجران فراهم کرده است. بسیاری از متقاضیان، بهویژه از کشورهای آسیایی، با امید به یافتن زندگی بهتر، مبالغ هنگفتی را صرف طرحهایی میکنند که در نهایت به شکست، بدهی و آسیب روانی منجر میشود. داستان تینگتینگ بیائو، زنی چینی که در جریان یک طرح مهاجرتی در ساسکاتون تمام دارایی خود را از دست داد، نمونهای تکاندهنده از این واقعیت تلخ است؛ ماجرایی که خلأهای نظارتی و ضعف حمایت از مهاجران را آشکار میکند.
تینگتینگ بیائو، مهاجر چینی، به یاد میآورد لحظهای را که فهمید همه چیز را از دست داده است؛ از جمله دهها هزار دلار پسانداز زندگیاش. او که به امید آغاز زندگی جدیدی وارد کانادا شده بود، حالا به چین بازگشته تا دیگران را از گرفتار شدن در یک طرح مهاجرتی پرهزینه و گمراهکننده آگاه کند.
در ژانویه، بیائو به همراه همسر و دختر ششسالهاش با ویزای توریستی وارد کانادا شد تا گزینههای مهاجرت دائمی را بررسی کند. او در ساسکاتون با شرکت June HR Solutions و شخصی به نام جون سو قراردادی امضا کرد. سو، که تابعیت چینی دارد، در ازای دریافت تا ۱۱۰ هزار دلار وعده یک مسیر مشخص برای دریافت اقامت دائم داد. بیائو پیش از انصراف، ۴۰ هزار دلار پرداخت کرد.
در حالی که هزینه معمول استخدام یک مشاور مهاجرتی قانونی برای چنین پروندهای بین ۵ تا ۱۰ هزار دلار است، سو مشاور مهاجرتی مجاز نبود. نهاد ناظر کالج مشاوران مهاجرت و شهروندی کانادا (CICC) تأکید کرد ارائه مشاوره مهاجرتی بدون مجوز در ازای پول غیرقانونی است.
قرارداد بیائو شامل پرداختهای مرحلهای بود؛ او ابتدا ۲۰ هزار دلار هنگام امضا و سپس ۲۰ هزار دلار پس از دریافت ارزیابی مثبت بازار کار (LMIA) پرداخت کرد. اما این LMIA برای شغل «کمکآشپز» صادر شده بود؛ شغلی که در آن زمان واجد شرایط مسیر اقامت دائم در ساسکاچوان نبود. ریچارد کرلند، وکیل باسابقه مهاجرت، این طرح را «برنامهای برای شکست» توصیف کرد.
در مرحله بعد، درخواست مجوز کار بیائو رد شد. وزارت مهاجرت کانادا در نامهای اعلام کرد که از قصد او برای بازگشت اطمینان ندارد و به تناقضها در درخواست اشاره کرد. سو سپس پیشنهاد مسیر سرمایهگذاری در یلونایف را داد، اما این مسیر به حداقل ۲۰۰ هزار دلار سرمایه، تسلط به زبان انگلیسی و سابقه تجاری نیاز داشت؛ شرایطی که بیائو نداشت.
در نهایت، با از دست رفتن تمام پساندازها، بیائو قرارداد را ترک کرد و ناچار شد به چین بازگردد.
سو در پاسخ کتبی به سی بی سی اعلام کرد که بهعنوان دستیار همسرش – که مشاور مجاز است – فعالیت میکند و هزینهها در بازار آزاد تعیین میشود. او ادعا کرد بیائو با آگاهی قرارداد را امضا کرده است.
کرلند این پرونده را نشانهای از «وضعیت بیقانونی» در بازار مشاوران مهاجرت دانست و گفت: «این یک غرب وحشی واقعی است. هرکسی میتواند هر مبلغی بخواهد و قربانیان اغلب ناآگاه و آسیبپذیرند.» او راهکارهایی از جمله اجرای کامل قوانین ۲۰۱۹، تعیین بازههای معمول هزینه، افزایش اختیارات CICC و انجام بازرسیهای تصادفی را پیشنهاد کرد.
بیائو اکنون در چین تلاش میکند زندگی خود را از نو بسازد، اما میگوید کابوس آن دوران هنوز رهایش نکرده است. او با به اشتراک گذاشتن داستانش امیدوار است مهاجران دیگر از گرفتار شدن در چنین طرحهایی مصون بمانند.
