مسیر «متقاضیان خارج از کانادا» در چارچوب برنامه آزمایشی مهاجرتی مراقبان خانگی کانادا (HCWP) بهطور رسمی بسته شده است. طبق اطلاعیه منتشرشده در وبسایت اداره مهاجرت، پناهندگی و شهروندی کانادا (IRCC)، این مسیر از ۲۹ سپتامبر ۲۰۲۵ به وضعیت «بسته» درآمده، بدون آنکه هیچگاه برای دریافت درخواستها باز شده باشد.
در زمان آغاز این برنامه، قرار بود برای دو مسیر مراقبت از سالمندان (Home Support) و مراقبت از کودکان (Child Care) ظرفیت مشخصی برای متقاضیان خارج از کانادا در نظر گرفته شود، اما این وعده عملی نشد.
گزینههای جایگزین برای مراقبان خارج از کانادا
با وجود بسته شدن این مسیر، مراقبان خانگی خارج از کشور همچنان میتوانند از راههای دیگر برای مهاجرت به کانادا اقدام کنند. برای افراد مشمول طبقهبندی ملی مشاغل (NOC) 33102 شامل کمکپرستاران، خدماتیاران و همراهان بیماران، سیستم Express Entry همچنان یک مسیر قابل دسترس است. این گروه شغلی در دستهبندی انتخاب مبتنی بر مشاغل مراقبتهای بهداشتی و خدمات اجتماعی قرار دارد. در جدیدترین قرعهکشی این گروه، حداقل امتیاز سیستم جامع رتبهبندی (CRS) برابر با ۴۷۰ بوده است.
علاوه بر این، چندین برنامه نامزدی استانی (PNP) نیز همچنان مراقبان خانگی را میپذیرند. از جمله این برنامهها میتوان به موارد زیر اشاره کرد:
- برنامه نامزدی استانی مانیتوبا (MPNP) برای نیروی کار ماهر خارج از کشور
- برنامه مهاجرتی انتاریو (OINP) در مسیر پیشنهاد شغلی کارگر خارجی
- برنامه مهاجرتی نیوبرانزویک (NBPNP) در مسیر مشاغل اولویتدار*
- برنامه نامزدی استانی نیوفاندلند و لابرادور (NLPNP) برای نیروی کار ماهر
*مسیر مشاغل اولویتدار نیوبرانزویک تنها کدهای شغلی 33102، 44101 و 42202 را میپذیرد و کد 44100 (مراقبت از کودکان در منزل) مشمول آن نیست.
دلایل احتمالی بسته شدن مسیر بینالمللی
IRCC دلیل رسمی برای این اقدام اعلام نکرده است، اما آمار منتشرشده در «دفتر انتقال وزیر» نشان میدهد موجودی بالای پروندهها میتواند عامل اصلی باشد. تا ۱۱ سپتامبر ۲۰۲۵، ۳۴٬۴۰۰ پرونده در جریان برای برنامههای مراقبان ثبت شده بود؛ در حالی که اداره مهاجرت تنها قصد دارد ۱۴ درصد (حدود ۴٬۸۱۶ پرونده) را در سال ۲۰۲۵ پردازش کند. از ابتدای سال تا آن تاریخ، ۴٬۲۰۰ نفر از طریق این برنامهها اقامت دائم دریافت کردهاند و انتظار میرود تا پایان سال تنها حدود ۶۰۰ پرونده دیگر رسیدگی شود.
همچنین، تمرکز دولت کانادا بر تبدیل اقامت موقت به دائم و اولویتدهی به متقاضیان حاضر در کشور از طریق برنامههایی مانند کلاس تجربه کانادایی (CEC) و تخصیص ۷۵ درصد نامزدیهای استانی به افراد مقیم کاناداست؛ عاملی که احتمالاً در تصمیم اخیر IRCC نقش داشته است.
