یک پژوهش ملی جدید نشان میدهد که برخلاف هشدارهای مطرح شده در شبکههای اجتماعی و برخی تحلیلهای سیاسی، جامعهٔ کانادا هنوز دچار قطبیسازی شدید مشابه ایالات متحده نشده است. این مطالعه که توسط «مرکز کاربردی پژوهشهای اجتماعی کانادا» (CHASR) وابسته به دانشگاه ساسکاچوان انجام شده، سطح دشمنی و فاصلهگیری سیاسی میان کاناداییها را «متوسط» ارزیابی میکند.
این نظرسنجی با مشارکت ۲هزار و ۵۰۳ شهروند کانادایی در تابستان ۲۰۲۴ انجام شده است و برای نخستین بار در کشور، شاخص «فرقهگرایی سیاسی» را اندازهگیری کرده است؛ شاخصی که نشان میدهد آیا اختلافات سیاسی به دشمنی عمیق اخلاقی و هویتی میان گروهها تبدیل شده است یا نه.
بر اساس نتایج این پژوهش، کاناداییها نسبت به افرادی که دیدگاه سیاسی مشابهی دارند احساس گرمی بیشتری نشان میدهند، اما میزان فاصلهٔ عاطفی و خصومت نسبت به مخالفان سیاسی بسیار کمتر از سطحی است که در آمریکا گزارش میشود. در این یافتهها آمده است که افراد با گرایشهای چپ، نسبت به گروههای راستگرا احساس منفی بیشتری دارند، اما تنها بخش کمی از پاسخدهندگان طرف مقابل را «غیراخلاقی» یا «بد» توصیف کردهاند.
طبق بررسیها، بیشترین میزان قطبیسازی در میان هواداران حزب دموکرات نوین (NDP)، حزب محافظهکار و حزب مردم مشاهده میشود. همچنین نتایج نشان میدهد سالمندان بیش از جوانان دچار قطبیسازی هستند و میزان این پدیده در استانهای آتلانتیک کمتر از استان آلبرتا است. تفاوتی معنادار در زمینهٔ جنسیت، تحصیلات، محل سکونت (شهری یا روستایی) و نژاد مشاهده نشده است.
پژوهشگران هشدار میدهند که اگرچه کانادا هنوز در وضعیت بحرانی قرار ندارد، نشانههایی وجود دارد که در صورت تشدید فضای خصمانه در پارلمان، تداوم رسانههای حزبی و رشد محتواهای تحریکآمیز در شبکههای اجتماعی، امکان افزایش قطبیسازی وجود خواهد داشت.
در جمعبندی این گزارش آمده است: «داستان قطبیسازی در کانادا، داستان هشدار است نه بحران. اختلافات سیاسی واقعی است، اما هنوز به نفرت و دشمنی عمیق تبدیل نشده است.» پژوهشگران تأکید میکنند که حفظ گفتوگو، تکیه بر رسانههای معتبر و پرهیز از دامن زدن به دشمنی سیاسی، برای سلامت دموکراسی کانادا ضروری است.
