انتشار دادههای پلیس تورنتو درباره خشونت در روابط عاطفی برای اولین بار
پلیس تورنتو برای نخستینبار دادههای تفصیلی مربوط به گزارشهای خشونت در روابط عاطفی (Intimate Partner Violence – IPV) را منتشر کرده است؛ دادههایی که نشان میدهد طی ۱۰ سال گذشته نرخ این نوع خشونت در شهر تقریباً ثابت مانده و به اعتقاد کارشناسان، این موضوع نشاندهنده نبود پیشرفت در مقابله با این مشکل است.
طبق گزارش منتشرشده، هر ساله بین ۱۷٬۲۰۰ تا ۱۹٬۳۰۰ مورد خشونت در روابط عاطفی در تورنتو به پلیس گزارش میشود. در سال ۲۰۱۴ تعداد گزارشها ۱۸٬۵۸۴ مورد بوده و در سال ۲۰۲۴ این رقم ۱۸٬۱۲۲ گزارش ثبت شده است.
هارمی مندوزا، مدیر اجرایی «شورای مقابله با آزار زنان تورنتو»، در گفتوگو با سیتیوی نیوز تورنتو گفت انتشار این دادهها «اولین گام مهم برای درک ابعاد مشکل و ایجاد همکاری با پلیس» است. او تأکید کرد: «ثبات آمار به معنای موفقیت نیست. موفقیت یعنی کاهش این رخدادها در طول سالهای آینده.» وی افزود که افزایش میزان گزارشدهی میتواند نشانه اعتماد بیشتر قربانیان به حمایت و باورپذیری باشد.
پلیس تورنتو اعلام کرده است که از این پس دادهها بهصورت سالانه و عمومی منتشر خواهد شد. این دادهها بر اساس محله، تقسیمات پلیسی، ماه و روز دستهبندی شدهاند. ایان ویلیامز، مدیر بخش مدیریت اطلاعات پلیس، گفت: «این ارقام فقط عدد نیستند؛ آنها نماینده افرادی هستند که آسیب دیدهاند، خانوادههایشان و کسانی که تحت تأثیر قرار گرفتهاند.»
سرهنگ راجر کاراچیولو، عضو گروه کاری پلیس تورنتو در حوزه خشونت در روابط عاطفی، گفت هدف پلیس این است که با استفاده از این دادهها، آموزشها و برنامهها را هدفمندتر کنند تا تعداد تماسها و گزارشها کاهش یابد.
بر اساس دادههای منتشرشده، چند محله در تورنتو بهعنوان «نقاط داغ» (hotspots) شناسایی شدهاند. در سال گذشته، محله وستون با ۱٬۳۱۶ گزارش به ازای هر ۱۰۰ هزار نفر در رتبه نخست قرار گرفت و پس از آن محلههای Beechborough-Greenbrook، Weston-Pelham Park، New Toronto و Black Creek قرار داشتند.
مندوزا تأکید کرد که همکاری میان پلیس و سازمانهای اجتماعی برای ورود به این محلهها و بررسی علل بروز نرخ بالای خشونت ضروری است. او افزود: «پلیس باید اعتماد را بازسازی کند. بسیاری از افراد همچنان به پلیس بیاعتمادند و به همین دلیل گزارش نمیدهند.»
مندوزا در پایان گفت: «این گزارش نشاندهنده فعالیت است، نه تأثیر. موفقیت زمانی است که تعداد خشونتها کمتر شود، گزارشدهی به دلیل اعتماد افزایش یابد و ارجاع به خدمات حمایتی مؤثر باشد. اکنون زمان پاسخگویی، ارزیابی نتایج و اصلاح روشهای ناکارآمد است.
