مطالعه جدیدی نشان میدهد که بار مالی وامهای مسکن در شهرهای بزرگ استان انتاریو در سالهای اخیر به نقطه بحرانی رسیده و هزینههای سرسامآور در کنار دستمزدهای ثابت، نگرانیها را افزایش داده است.
مطالعه Home Ownership and Rent Affordability in Canadian CMAs که توسط مؤسسه فریزر، اندیشکده محافظهکار کانادایی، انجام شده، نشان میدهد که پرداختهای ماهانه وام مسکن از سال ۲۰۱۴ تا ۲۰۲۳ بیش از ۵۰ درصد از درآمد متوسط پس از مالیات خانوارها در ۱۴ مرکز شهری بزرگ استان را به خود اختصاص داده است.
در این میان، هزینه ماهانه وام مسکن برای خانهای معمولی در آوتاوا-گاتینو ۵۰.۴ درصد درآمد متوسط ماهانه را مصرف میکرد، در حالی که تورنتو رکورددار است و پرداخت ماهانه وام، معادل ۱۱۰.۲ درصد درآمد متوسط پس از مالیات یک خانواده با پیشپرداخت ۲۰ درصد بود.
آستین تامپسون، تحلیلگر ارشد سیاست مؤسسه فریزر، میگوید: «باور بر این است که مسکن خارج از GTA هنوز تا حدی قابل استطاعت است، اما این درست نیست. حتی در شهرهایی مانند ویندسور و کینگستون، خرید یک خانه معمولی نیازمند اختصاص بیش از نیمی از درآمد پس از مالیات خانوار است.»
این گزارش دلیل اصلی این عدم تناسب بین وام و دستمزد را ثابت ماندن درآمدها در استان عنوان کرده است. استیون گلوبِرمن، پژوهشگر ارشد مؤسسه فریزر و همکار این مطالعه، میگوید: «استطاعت مسکن تابعی از قیمت خانه و درآمدهاست. با ثابت ماندن دستمزدها در انتاریو، بحران دسترسی به مسکن تشدید شده است.»
طبق دادههای بازار کار استان، متوسط دستمزد ساعتی در انتاریو تا آوریل ۲۰۲۵ معادل ۳۷.۳۶ دلار بود که به درآمد ماهانه پیش از مالیات ۵,۹۷۷ دلار و سالانه ۷۱,۷۳۱ دلار برای کارگران ۴۰ ساعت در هفته میرسد، در حالی که برای استطاعت خرید خانهای متوسط در تورنتو، درآمد سالانه مورد نیاز همچنان بیش از ۲۰۰,۰۰۰ دلار است.
.این دادهها نشان میدهد که مالکیت خانه در شهرهای بزرگ انتاریو همچنان محدود به پردرآمدترین خانوارهاست
