زیست شبانه در کانادا که زمانی از باشگاههای موسیقی دهه ۱۹۴۰ و ۱۹۵۰ تا دیسکوهای دهه ۷۰ و مهمانی های رقص پرنور دهه ۹۰ جریان داشت، اکنون با کاهش کمسابقهای روبهرو است. صاحبان کسبوکارهای مربوط به زیست شبانه میگویند استقبال مردم افت کرده و درآمدها بهطور محسوسی کاهش یافته است.
واس کرانیس، مدیر یک سالن موسیقی زیرزمینی در مرکز تورنتو با نام BSMT 254، میگوید کسبوکارش «روزبهروز بدتر» میشود و درآمد آخر هفتههای شلوغ تقریباً به نصف رسیده است. تحلیل جدید شرکت پرداخت دیجیتال Square نیز کاهش محسوس هزینهکرد شبانه در شهرهای بزرگ را تأیید میکند. بر اساس این بررسی، تنها ۳۲ درصد مخارج شبانهروزی در کلگری و ادمونتون بین ساعت ۷ شب تا ۴ صبح انجام شده است. این رقم در تورنتو ۲۱ درصد و در ونکوور ۱۷ درصد بوده است.
کارشناسان دلایل مختلفی برای این افول مطرح میکنند. افزایش هزینههای زندگی و تورم از مهمترین عوامل است که رفتن به بارها، رستورانها و باشگاهها را گرانتر کرده است. از سوی دیگر، شیوههای کاری جدید نیز موجب شده ساعات فراغت کوتاهتر شود و کار تا ساعات پایانی شب در زندگی مردم نفوذ کند.
مطالعات مرکز آمار کانادا نیز نشان میدهد زمان معاشرت با دوستان برای همه گروههای سنی کاهش یافته و بیشترین افت مربوط به گروه سنی ۲۵ تا ۶۴ سال است. نسل جوان نیز اکنون بیشتر به فعالیتهای روزانه یا عصرگاهی با محوریت سلامت، موسیقی و جمعهای کوچک گرایش دارد؛ نمونهای از این تغییر، افزایش ۲۸ درصدی رزروهای شام در ساعات ۵ تا ۶ عصر در سال ۲۰۲۵ است.
متیو گروندین، «شهردار شب» اتاوا، معتقد است که تغییر سبک زندگی پس از همهگیری و رشد کار از خانه، بخشی از یک نسل را از تجربه زندگی شبانه محروم کرده است. او میگوید فناوری نیز شیوه معاشرت و تفریح را دگرگون کرده است.
با این حال، گروندین تأکید میکند که احیای زندگی شبانه برای اقتصاد شهری و احساس تعلق اجتماعی ضروری است. به گفته او، برنامهریزی برای پر کردن بازه زمانی ۶ تا ۱۰ شب با فعالیتهای متنوع و مقرونبهصرفه میتواند مردم را دوباره به خیابانها بکشاند. طرحهایی مانند پلازای متکاف در اتاوا—که فضایی باز با نوشیدنی، موسیقی و فعالیتهای رایگان فراهم میکند—نشان دادهاند که ایجاد فرصت گردهمآیی زودهنگام میتواند حضور مردم را تا نیمهشب و حتی بیشتر تداوم بخشد.
گروندین میگوید: «باید دوباره طعم زندگی شبانه را به مردم برگردانیم.»
